Verhalen van Vincent uit LDF

Hieronder lees je wat Vincent allemaal meemaakt in Zuid-West Frankrijk.
Van wat ie weet over de Franse Bouriane keuken.
Geniet ervan en au revoir (ooievaar).

De eerste 30 verhalen zijn in de eerste 4 maanden van Covid 19 geschreven:

1. Pain - 2. Invité - 3. Diverse broodsoorten - 4. C'est du Gâteau !! - 5. Tuinsetjes - 6. Macarons - 7. Foie gras d'oie ou de canard - 8. Creuset - 9. Mique - 10. Les Soupes - 11. Mange ta soupe - 12. Bouillabaisse - 13. On Trinque - 14 Paté ou terrine? - 15. Les legumes - 16. Fromage - 17. Nagerechten - 18. Chocolademousse - 19. Café - 20. Zorg je goed voor jezelf - 21. Gallië - 22. Feiten & fabels over muggen - 23. Truffels - 24. 1e Dag in je nieuwe LDF huis - 25. Picknick - 26. Lot (rivier) - 27. Dordogne (rivier) - 28. Côte de Boeuf - 29. Magret de Canard - 30. Elf mei 2020 Franse quarantaine versoepeld - 31. Confit de canard - 32. Stop, politie !!- 33. Het leed dat hooikoorts heet - 34. IJskoffie - 35. Bronnen van wijnvreugde - 36. Begroeting en afscheid - 37. Samen koken in Frankrijk - 38. Samenwerken - 39.  Hoe leuk kan het zijn? - 40. Vrienden voor het leven - 41. Crêpes - 42. Bizar en wat een (on) geluk - 43. de Patissier - 44. Confiance - 45. Auto met drie wielen - 46. Buren van de buren - 47. Druiven - 48. Vincent - 49. Oesters - 50. Smaakt het? - Of niet? - 51. telefoneren met Frankrijk  - 52. Paddenstoelen - 53 Joue de porc - 54. On a faim, on a soif - 55 Faire chabrol - 56 Reste à la maison - 57 Kadootje van de burgermeester - 58 ???

1/100 - Pain
Als je naar de bakker gaat, moet je eens verder kijken:
la baguette +/- 70 cm lang en weegt 250 gram;
la ficelle = dunner dan een baguette en weegt +/- 125 gram;
la flûte = dikker dan een baguette, 70 cm lang en weegt 400 gram, dit brood wordt ook wel 'restaurant "genoemd;
le pain complet = een bruin brood, hierin gaat graan in met het vliesje er nog omheen;
le pain au lavain = brood dat nuiet door gist maar door zuurdesem is gerezen; 
le pijn multicéréales = Een meergranenbrood, aaar kunnen o.a. granen in zitten als: 
seigle = rogge
avoine = haver
orge = gerst
zoon = zemelen
lin = lijnzaad Graines
de tournesol = zonnebloempitten
maïs = maïs 
La baguette viennoise is een zoete variant, met een dunnen lange vorm. Deze is van brioche-deeg gemaakt.
Le pain d'épices is een ontbijtkoek of speculaas, dus is geen brood.
Als je nou ergens lekker gegeten hebt kun je zeggen: bon comme du bon pain ....

2/100 Invité
 Word je bij je franse buren, als straks de "lock-down" wordt opgeheven, uitgenodigd of komen de Franse buren bij jou, dan is het onderstaande wel handig om te weten: 
Venez prendre l'apéro of boire un verre betekent dat je alléén maar bent uitgenodigd om samen een glaasje te drinken. 
In NL kennen we dat niet, maar in LDF is dat heel normaal.
Als op een gegeven moment niets meer wordt ingeschonken, dan is de borrel voorbij.
Echter als je ook mag blijven eten, dan luidt de uitnodiging vaak: venez manger à midi / soir. 
Een aperitief hoort er dan natuurlijk automatisch bij.
Kom 's middags niet vóór 12.00 uur en' s avonds niet vóór 18.00 uur.
Tussen 17.00 en 18.00 uur is dat de gouter, het vijf uurtje.
De Fransen werken vaak tot 19.00 uur, houd daar rekening mee. 
Je zult je verbazen wat er allemaal klaarstaat: champagne, wijntjes, rode martini, Ricard, Suze, whisky, biertjes, etc. en op tafel staan dan de lekkerste hapjes: 1 of 2 soorten foie gras en rillette (vaak zelf gemaakt), chips, quiches, pizza, stokbrood, etc. 
Maar dat is niet altijd zo, als wij bij onze Franse buren gaan borrelen beginnen we meestal met een glas champagne met een pot zelfgemaakte foie gras of canard met stukjes brood en na de bubbels witte en rode wijn. Het daarna samen eten is heel normaal, dus daar wordt ook niet over gepraat, het lijkt wel of ze dat een beetje van ons hebben overgenomen .....
Maar wat neem je mee:
als je een fles wijn meeneemt, wordt deze vaak direct opengemaakt, heel normaal en maak de fles die je Franse gasten meeneemt ook direct open.
Tenzij je er uitdrukkelijk bij zegt: gardez-la pour voux deux
In NL wordt zo'n meegebrachte fles vaak bewaard. 
Maar niet overal in LDF wordt gewaardeerd dat je een fles wijn meeneemt, ze zullen eens denken dat ze geen goede smaak hebben of niets in huis hebben !!
De Fransen zijn beste gul in het meebrengen van geschenken, anders dan de NL-lers. Het is erg sympa om een deel van het menu mee te nemen, bv het dessert, overleg dat wel v.t.v. Of een taart, quiche, stuk Nederlandse oude kaas, zak drop of een bos bloemen (pas op: geen chrysanten). Zelf neem ik wel eens een Nederlandse borrel mee in een afgepast flesje, dat wordt zeer gewaardeerd. Dus geef royaal, dat doen de Fransen ook.
We waren ooit op Koningsdag in een restaurant in de buurt, we hadden een fles Oranjebitter bij ons en we vroegen de eigenaresse of we iedereen een glaasje mochten inschenken.
Dat werd met veel dank ontvangen. Leuk!


3/100 Diverse broodsoorten
 Ik heb het al over de diverse broodsoorten gehad, maar hoe ga je er eigenlijk mee om? 
Wat je thuis mee moet je zelf weten: maar in het restaurant of tijdens een visite gelden de volgende regels tijdens een maaltijd:
dat er al gesneden brood op tafel staat, niet in plakjes maar in grote stukken.
Het is niet de bedoeling dat je al met het brood begint, voordat het voorgerecht op tafel staat. Als de maaltijd begonnen is, pak je een stuk brood en breek je daar kleine stukjes af, neem zeker geen hap uit het hompje brood.   
De ober (vaak de eigenaar) komt nét voordat je soepbord leeg is langs en vraagt: Chabrol?  Als je ja knikt of oui s.v.p. zegt, schut hij een klein beetje van de wijn die op tafel staat in het restje soep. Het is de bedoeling dat je met je lepel de soep en wijn mixt en dan met beide duim en wijsvingers je bord opneemt en het bord aan je mond zet. Na elk gerecht veeg je met een stukje brood je bord schoon, zodat het laatste restje lekkers op je bord wordt verorberd. Uiteraard is het laatste restje met een stukje brood op en schoon is je bord. Deze methode zie je steeds minder jammer genoeg.
Vaak worden in restaurants die een dagmenu serveren hetzelfde bord gebruikt, dus het is beter dat je bord schoon is.
Maar uit de etiketten blijkt, dat het helemaal niet zo hoort, dus als je comme it faut wilt doen, kijk je om je heen hoe andere gasten het doet.
En wat de Fransen helemaal niet doen, is een stukje brood in de rode wijn dopen, ik zie het eigenlijk nergens, maar doe het zelf wel. De smaak van de wijn in combinatie van het zetmeel in het brood geeft een bijzondere smaak, dus als je dit wilt proberen, eet dat stukje brood met wijn niet gelijk op, maar zuig de wijn uit je brood.
Ik ben benieuwd naar je mening hierover.

4/100 Hoe ga je er mee om? 
Heb je wel eens in de rij gestaan bij de bakker en dat de rij maar niet kleiner werd?
Dan is de kans groot dat een voorganger aan de balie staat die gebak nodig heeft. C'est du Gâteau !! 
In NL ben je zo aan de beurt, daar schuiven ze de gebakjes in een kant-en-klaar doosje, maar hier is dat anders.
Dus op naar de bakker en als je aan de beurt bent zeg je: je voudrais quelques gâteaux, voor degene die achterin staan de reden om eerst naar de slagerij te gaan. Vous en voulez combien, deze vraag is belangrijk, want de grootte van de doos is afhankelijk van het aantal. Douze s.v.p.  
Ik heb wel eens horen: oef, die mevrouw gaat taartjes bestellen, wat zou ze te vieren hebben? Niets is minder waar.
In een restaurant is vaak een nagerecht zo'n zoete lekkernij, maar als je op het terras zit en je vraagt er un gâteau bij, dan kom je van de koude kermis thuis. Uiteraard als je in een salon de thé zit, is er wel een keuze. De doos wordt gepakt en de patissière pakt een doos en begint deze langzaam in elkaar te vouwen. Ik hoor een zucht achter me en ik denk, laat maar wachten - zeker geen Fransman. 
De uitzoekfase kan beginnen, het is niet zo: van doe maar van alles wat.
Neen, gebakjes zoek je met veel zorg uit: deux éclairs au café, un éclair au chocolat, deux madeleines, une tarte tartin, une religieuse, etc en zo kan dit wel 5 tot 10 minuten in beslag nemen.
De taartjes worden met veel zorg in de doos gelegd en als er 12 liggen wordt de doos dicht gevouwen. Dan volgt de keuze uit het soort van kleur lint en wordt om de doos een prachtige strik gemaakt. Zeg niet van "dat hoeft niet", dat wordt niet geaccepteerd, niet door de winkelbediende maar ook niet van de mensen in de rij.
Want jij bent nog steeds diegene die maar liefst 12 gebakjes bestelt. Ohhhh, wordt er wel eens geroepen. 
Dan bij het afrekenen nog een kleine discussie welke gebakjes je hebt besteld, wat ze hebben nagenoeg allen een andere prijs. Na het afrekenen wordt de doos plechtig overhandigd en begint je langs de rij naar de deur te lopen. 
Veel kijken je glimlachend aan, een paar heeft een frons op het voorhoofd en de laatste houdt de deur eerbiedig voor je open.

5/100 Tuinsetjes genoeg?
Tuinsetjes genoeg, maar heb jij ook van die leuke, originele bistro-stoeltjes met bijbehorende tafels?
Maar heb jij ook van die leuke, originele bistro-stoeltjes met bijbehorende tafels?
Ze zijn beroemd als het Franse stokbrood, de Eiffeltoren, de brug van Millau, de alpinopet, het Louvre en ga zo maar door. 
Het is een Frans ontwerp uit 1889 en in de loop der jaren nauwelijks veranderd. Eerst waren ze van hout, nu ook in metaal en in alle mogelijke kleuren te zien.  En gemakkelijk, want ze zijn gemakkelijk in te klappen. 
Bij ons in de tuin zijn er enkelen te vinden, gewoon omdat het leuk staat, maar ook om op een mooie plek van het uitzicht te genieten of even uit te rusten bij een jeu-de-boules-spel.
Toen wij vroeger catering "in het groot" hadden we een honderdtal gele houten stoeltjes met bijbehorende tafeltjes in het magazijn, die veelal als reserve werden gebruikt maar ook voor decoratie bv bij een tuinfeest of bruiloft.
Grappig genoeg hebben wij die setjes hier in LDF tijdens een vide grenier weer aan Fransen verkocht.
De ijzeren variant houden we nog even, je ziet ze wel staan als je bij ons het terrein oprijdt.

6/100 Macarons
Die mooie kleine ronde zoete koekjes / gebakjes, heb je die nooit willen aanraken, betasten, het in je mond stoppen en daar op je tong laten smelten?
Verwar het niet met 'onze' Franse president Emmanuel Macron, het scheelt maar 1 letter. Echter pas in 1930 is het gebakje beroemd geworden toen patissier Pierre Desfontaines, die voor zijn oom Louis Ernest Ladurée werkte in Parijs, het gebakje ging maken op basis van het Italiaanse recept met een vulling van ganache (crème voor garnering van nagerechten, vulling van taarten en bonbons). Het 2-delig schuimpje bestaat uit gemalen amandelen, poedersuiker, suiker en eiwit. En het artikel werd zo goed verkocht dat hij in Parijs 5 vestigingen heeft en zelfs ook in Londen, Genève en Tokio!   Zie ook www.laduree.fr/
Macarons bestaan uit wel 20 kleuren en smaken en is voor het eerst gezien rond 1581 in Italië, waarbij Catharina de Medici voor een huwelijk dit nieuwe gebakje van fijngestampte amandelen introduceerde; de macarone of maccherone (fijn deeg) is geboren. Iedereen was enthousiast over de smaken zoals chocolade (bruin), mokka (middenbruin), kersen (rood), pistache (groen), aardbei (roze), framboos (karmijn), citroen (geel), kokos (wit), etc.
Zie ook www.amacarons.com/nl/onze-smaken.html.
En na de beroemde film van Marie Antoinette en de serie Gossip Girl werd de macaron enorm populair.
Je kunt ze kopen in de betere patisserie of bij de grotere supermarkten.
Maar die uit de supers smaken natuurlijk anders omdat ze fabrieksmatig zijn gemaakt. 
Geniet ervan !!
Wil je ze zelf maken, ik vond deze voor je: https://rutgerbakt.nl/friandise-recepten/macarons/zelf-macarons-bakken-stap-voor-stap/ Je moet ervan houden, maar veel Fransen eten het met de feestdagen of tijdens een verjaardag.

7/100 Le foie gras d'oie ou de canard
Zelf gemaakt van gekocht, de smaak zal zeker verschillen, maar het is een delicatesse van de Franse bodem.
Niet dat ik het eens ben met de methode (le gavage) die veel boertjes gebruiken om hun ganzen of eenden vet te mesten, ik hoop dat zij wel tot bezinning komen omdat veel mensen het daarom niet willen eten.
Maar in LDF zeggen ze: quand on aime le foie gras, inutile de voir l'oie - als je van foie gras houdt, hoef je de gans nog niet te zien of ervan te houden. In veel landen is het maken van foie gras verboden.
Le foie gras d'oie wordt vaak verdrongen door le foie gras de canard die een sterkere smaak heeft en lagere productiekosten.
Le foie gras d'oie wordt toch beschouwd als de beste foie gras.
Dat het een culinaire specialiteit is weten we allemaal, dat is wel aan de prijs te zien. Leuk is dat als je bij iemand op bezoek komt, ze vaak 2 potjes hebben: één zelf gemaakt en één gekocht. Je proeft het onmiddellijk.
In dunne plakjes op stukje brood gegeten.
Daar staat vaak een vaatje zout of een zoutmolen naast. Daar mogen ze mij voor wakker maken.
Traditioneel komt de ganzenlever uit de Perigord, maar tegenwoordig komt het overgrote deel uit Bulgarije en andere Oost-Europese landen en wordt het hier in LDF verder verwerkt. Daarom is Frankrijk de grootste expediteur van de ganzen- en eendenlever en behoort het tot het Franse erfgoed.
Een paar jaar geleden werden wij gevraagd om deel te nemen aan le fête Européenne in Cazals. 
Wij zouden dan NL moeten vertegenwoordigen.
Nou, dat hebben we geweten, ik heb Nederlandse kazen laten komen, alle soorten jenever, pindakaas, bitterballen, hagelslag, tulpenbollen, etc. etc. én appelstroop. Wij hadden stukjes stokbrood belegd met le foie gras d'oie en daar een tipje appelstroop op gedaan. En de mensen die kwamen waren uiterst verrast van die smaakcombinatie. De potten appelstroop waren snel uitverkocht en we hebben jaren daarna nog potten in nabestelling gehad.
Verder is er nog een spreekwoord als je teveel gegeten hebt: une crise de foie, dat kan van de ganzenlever zijn, maar ook van iets anders. Als we in de zomer naar de avondmarkt gaan, eten we wel eens gebakken foie gras, kort gebakken met een streepje balsamico erover.Ik heb er liever gebakken appeltjes, wat zout en vers peper bij, maar dat is weer niet Frans.
Of een verse vijg iets uithollen, dessertlepel foie gras erin en dan in de oven. Lekkerrrrrr ...
En wist je dat er wereldwijd zo'n 30.000 ton foie gras wordt verhandeld?
Bizar hè .....

8/100 Creuset pannen
Voor echte koks (in spé). Wie kent ze niet, de zware, mooie (oranje) braadpannen. 
Ideaal om stoofpotten in te maken, de warmte wordt gelijk verdeeld zodat je gerecht op en top wordt bereid.
95 jaar geleden begon Armand Desaegher en Octave Aubecq met het ontwikkelen van de Creuset pan.
De fabriek staat in Fresnoy-le-Grand, in het noorden van Frankrijk en is sinds 1988 in handen van Paul Van Zuydam.
Ieder onderdeel is uniek en wordt apart gemaakt in een van zand gemaakte mal. Iedere Creuset pan wordt nog steeds van gietijzer gemaakt en dan ken je merken ook aan het gewicht. Laat 'm niet vallen, want dan heb je een grote kans dat er een barst in komt en dan kun je er niets meer mee, behalve als decoratie op de bovenste plank. De originele kleur is oranje, tegenwoordig kun je ze in iedere kleur krijgen. Dat vind ik wel jammer. Oranje pannen van Creuset vallen op en zijn niet weg te denken in de (professionele) keuken. Berdien kookt er graag mee en wij gebruikten ze veel bij wat kleine partijtjes met de lekkerste stoofpotten uit de internationale keuken, zoals: boeuf Bourguignon, Irish Stue, stifado, ossobucco, rendang, paella, potdeurmekaar, stamppotten, pepperpot, borsjtsj, etc. etc. 
Je kunt ze in diverse maten krijgen, rond, ovaal, vierkant om een mooie paté te maken, enzovoort.
Als je een keuken binnenkomt en rondkijkt en je ziet een aantal pannen van Creuset, weet je dat de maaltijd goed komt: de kok herken je aan zijn pannen! De fabrikant heeft de pannen in de loop van jaren verbeterd, zoals een anti-aanbaklaag, de knop op het deksel en de handgrepen, al kunnen deze laatste nog wel eens té warm worden.
Je moet er wel even voor sparen, want de pannen zijn niet goedkoop, ik zeg wel eens: ze zijn goed én duur. Prima!
Maar als je op een van de vele vide greniers rondloopt, maak je kans dat je er nog wat vindt, de kleur maakt dan niet zoveel uit, maar kijk goed of ie nog heel is. Met een beetje onderhandelen heb je voor een tientje en een half uurtje poetsen een mooie aanwinst in je keuken.
Le Creuset is een pan voor je leven ...

9/100 Mique
 Eén van mijn trouwe lezers vroeg me laatst te schrijven over "mic". 
De term mique komt waarschijnlijk van Occitaanse mica, wat mie betekent.
Mique is een op granen gebaseerd gerecht dat dicht bij brood ligt en waarvan het recept lokale sterke kan verschillen, maar het kenmerk van een compacte massa dat in bouillon wordt gepocheerd.
De verschillende recepten van mique, verschillen door hun basisingrediënten: tarwe- of maïsmeel, mogelijke mix van beide, met extra toevoeging van boekweitmeel, eieren, melk, boter, eendenvet, spek, oud in blokjes gesneden brood, bakkersgist, Elzasser gist en natuurlijk zuurdesem. Hieraan wordt de kookvloeistof toegevoegd, die van gewoon water naar latere groentebouillon gaat en met het kookwater van de worst.
Het wordt meestal gegeten met "petit salé" (halfzout varkensribbetje) in de lagere Corrèze, Quercy en zwarte Périgord (Sarlat en omgeving).
Volgens de recepten gaat de mique gepaard met stoofpot, gezouten gekookt in bouillon, gegrilde gekonfijte eend, winterwortel, kool, aardappel, augurkjes, enz.  Maar de verschillende varianten van het gerecht zijn ook bekend onder andere namen zoals hard stuffing, farçun, farçun, far of far levé.
Het wordt al sinds de middeleeuwen gegeten en de traditie van de mique is van generatie op generatie.
Waarschijnlijk is het ontstaan doordat de oven niet aanwezig was, of in gebruik was en kon men dus geen brood bakken. 
Op een moment ging de vrouw die meestal het brood bakte, het deeg in bouillon koken, dus bijna brood maar met een heel andere smaak.
Als je in een resto komt waar men een dagmenu heeft en die staat op dat moment op mique, dan zou je als je er niet van houdt kunnen doorlopen, of toch maar weer eens proberen, of je kunt vragen of ze iets anders voor je hebben .
Doorgaans lukt dat laatste wel.
Wij houden er niet zo van, jij wél?

10/100 Les soupes
Vincent, schrijf eens iets over soepen, de Franse, traditionale soepen.
Oké zeg ik, pas de probleem.
Dan denk ik gelijk aan mijn favoriete uiensoep en mosterdsoep; verder zijn er natuurlijk de broodsoep, linzensoep, courgettesoep, pompoensoep, bouillabaise, aspergesoep, champignonsoep, tomatensoep, etc. etc.
Ik ken er een heleboel en ik ben er gek op.
Maar wat weet je van: potage; soupe; bouillon; consommé; crême; gazpacho; velouté; etc.
Wanneer gebruik je het ene en wanneer het andere.
In volgende blogs laat ik het je lezen, zet alvast een volle gasfles onder het fornuis, scherp je messen, dek de tafel, haal een mooie droge wijn uit de kelder, poets de stof van de glazen en van je zilveren lepels, haal die mooie diepe borden van Villeroy & Boch onder uit de kast en haal een paar verse baguettes en leg die in de vriezer, want die heb je de volgende week nodig. 
Heb je wensen, een dieet, moet je soep warm of koud eten ... even geduld, of heb je al een vraag .......?

11/100 Mange ta soupe !!
De Fransen zijn echte soepeters, voor de kids is dat vaak iedere dag raak. Kijk maar eens naar de Minestronesoep en ook de Zuid-Afrikaanse pistouensoep, beiden rijk gevuld met groenten maar ook met pasta, stevige maaltijdsoepen dus, zijn nog steeds te herleiden tot de oorspronkelijke 'broodsoep'. Voordat de kinderen naar bed gaan krijgen ze een kopje soep ... met brood natuurlijk. Het klinkt misschien vreemd, maar la soupe was oorspronkelijk brood! Om precies te zijn, een dikke snee brood met daaroverheen en flinke schep bouillon. De uitdrukkingen être trempé comme une soupe betekent niet dat je doorweekt bent "als soep", ook niet doorweekt als water, hoogstens mét water. Neen, je bent doorweekt als brood, met bouillon, kletsnat dus. De oorsprong van deze manier van soep eten komt uit Italië.
Maar die kennen we in NL ook, de wintersoepen zoals erwtensoep, bruine bonensoep, rijstesoep, etc. 
En wat dacht je van die heerlijke, traditionele uiensoep, la soupe à l'oignon met dat stukje brood erin die met kaas is gegratineerd.
Maar wat mij zo intrigeert is dat de Fransen zoveel benamingen hebben voor soep: 
Le consommé = een krachtige bouillon die geklaard is met groenten, wie kent de Henry lV niet ?; 
la soupe = is een licht gebonden soep
le bouillon= dubbel getrokken: water, soepkip / gevogelte of soepvlees (rund / kalf), bouquet groenten (ui, wortel, prei, knolselderij), kruidnagel, laurierblaadjes, tijm;
le potage = gebonden soep met stukken vlees en groenten
le vélouté = een gebonden soep waarvan de ingrediënten fijn zijn gemalen met een mixer, het is een fluweelzachte soep met een toefje room erdoor
la jullienne = een bouillon met met fijne reepjes groenten
la bisque = soep van gepubliceerde zeevruchten, heel bekend is de bisque homard
Soep eet je met stukjes brood en als je bord bijna leeg is maak je het schoon via het eerder besproken "chabrol".
Voor liefhebbers van een extra smaakje in de soep: in de bisque doe je een scheutje cognac, wij doen als we een kookworkshop doen een scheutje Ricard in de pompoensoep of courgettesoep. Gasten durven eerst niet maar later zie je aan hun gezicht welke wonderbare smaak dit aan hun soep geeft.
Recepten vind je bij www.facebook.com/berdienkookt/ .

12/100 Bouillabaisse
Naast uiensoep is bouillabaisse mijn meest favoriete soep. Als we aan "la Côte" zijn en we een lekker visje eten, neem ik graag zo'n bord soep.
Niet zo'n kleintje, maar zo'n diepe, waarin de stukjes vis, mosselen, kreeftjes en krabbetjes drijven.
Heerlijk met knoflookbrood en dan denk ik bij mezelf ... zal ik het hoofdgerecht afbestellen en nog een bord soep nemen?
De oorsprong van bouillabaisse komt uit de Provence en dan noem ik in het bijzonder Marseille, waar het beroemd is.
Nou, dan moeten we daar maar eens naar toe gaan als de lock down voorbij is.
Zoals veel van die traditionele producten, was het een gerecht voor de armste vissers. Van vis die niet verkocht kon worden, of als ze beschadigd waren, werd met wat aardappelen een soep gekookt en veel arme families werden daarmee geholpen.
En ik snap dat Asterix en Obelix daar ook heel blij van werden, als voorgerecht op het speenvarken ......
Tegenwoordig is het geen armenvoedsel meer, voor een mooi en goed gevuld bord soep betaal je tenminste € 15,00.
Deze wordt dan ook geserveerd met geroosterd brood met une rouille, recept staat op www.facebook.com/berdienkookt/ .
Met daarin nog eens wat extra piment, om er nog meer kracht achter te zetten.
De huidige Provençaalse bouillabaisse wordt gemaakt met vers gevangen rotsvis, gekookt in een bouillon van water van witte wijn, gekruid met knoflook, olijfolie of zelfs saffraan. Het wordt traditioneel geserveerd, naar keuze van de restaurateur, in twee fasen: de soep, waarin we oud of  geroosterd brood weken, ingewreven met knoflook, dan de vis en aardappelen.
Afhankelijk van de smaak van de gast, kunnen de twee in een diep bord worden gemengd of apart worden geserveerd.
Wat la bouillabaisse zo bijzonder en duur maakt zijn de verschillende soorten vis die erin zitten, zoals rascasse - schorpioenvis, saint-pierre - petrus- of zonnevis, galinette - poon, daurade (dorade) - zeebrasem of roodbaars, lerlan - wijting, homard - kreeft, fiélas - zeepaling, moulles - mosselen, crevettes - garnalen (ongepeld), etc. etc.
Volgens elke Marseillais is het echte authentieke recept voor bouillabaisse dat van zijn moeder of grootmoeder, dat traditioneel in het geheim wordt alleen van moeder op dochter.
Maar een echte bouillabaisse is geen standaardproduct, dat ligt aan van wat de vissers meenemen.
Dus eet eigenlijk je "bouillabaisse du jour".
Weinig mensen wagen zich aan de bouillabaisse. En toch kan iedereen een bijzonder smakelijke versie van dit gerecht op tafel zetten. Vaak denkende mensen dat het hier om een soep gaat, maar dat is niet het geval. Laat ons zeggen dat het 'eten en drinken' is! Je hoeft er ook geen zeven verschillende soorten vis voor in huis te halen, zoals de traditie het voorschrijft. 
Met twee exemplaren en enkele gamba's kan het net zo goed. 
Terwijl het groentemengsel voor de bouillabaisse zachtjes stooft kan je de rouille en de broodstukjes afwerken.
Dan is het puur genieten van de vis, de krokante broodjes en die typische rouille die erbij hoort.



13/100 Op Trinque
In Frankrijk drink je wijn, rood, wit en / of rosé. Oké, er zijn er die bier drinken, maar als er iets speciaals is van onder het eten, wordt er wijn gedronken. Tijdens 'le dejeuner' staat standaard een fles of karaf rode wijn op tafel. Iedereen laaft daar aan, de Engelsen en Nederlanders zeker, ik ook hoor, maar de Fransen vermengen het soms met water, omdat ze na 'le dejeuner' vaak moeten werken. Water en brood is door de overheid verplicht tijdens de lunch dat het op tafel moet staan. 
Of er een apéritief wordt gedronken is verschillend, ik zie het de Fransen niet veel doen, maar in Parijs wordt gewoon voor en soms onder het eten een 'un verre de pastis' gedronken. Een beetje of verdund met water. 
De wijn die op tafel staat is die van de hele gewone, maar meestal best goed te drinken. Ik denk dat de uitbater die koopt voor 1 of 2 euro de liter, dus als er een karaf op gaat, is men best bereid om die bij te vullen.
Omdat Frankrijk nog steeds de grootste wijnproducent is, is er ook van alles te koop.
De schappen bij de supers staan vol met wijn uit alle windstreken, uiteraard meer van de streek waar je woont.
Bij ons de Cahors wijnen gemaakt van het druivenras Malbec (côt) en de Bergerac (b.v. de Petrus).
Beiden goed te obderscheiden en duidelijk anders van smaak. In mijn keldertje heb ik het meeste uit de Cahors streek. 
Flessen die een jaar liggen, maar ook die goed op dronk zijn uit 2012 en 2014. Met daarbij nog enkele magnums, omdat als je gezellig met een stel zit te slurpen je niet elke keer een nieuwe fles hoeft open te maken. Plus je moet de wat oudere 'Malbecs' een dag v.t.v. rechtop zetten en een uurtje of 3 v.t.v. ontkurken om even op adem te komen én om de kurk te besnuffelen, uit te sluiten dat er eentje bij zit die niet pluis is. Oorspronkelijk is de cépage 'Malbec' afkomstig uit het Zuidwesten van Frankrijk. In de Cahors streek is het een belangrijke druif voor de zwarte wijn. Na een periode dat men vooral langs de oevers van de Lot deze druif verbouwde, komt er nu ook steeds meer goede wijn van deze druif uit de hoger gelegen wijngaarden. Gelukkig maar, want in de 19e en 20e eeuw heeft dit ras een flinke dreun gekregen via het 'phylloxera', een luis die het probleem meeldauw veroorzaakte waardoor 70% van de wijnstokken verloren ging. De oplossing voor de wijnboeren was het importeren van wortelstokken uit Amerika en hierop Franse varianten te enten.
Tineke Aarts heeft hier en aardige trilogie over geschreven www.bonavetrilogie.nl.

Ken je onderstaande benamingen nog?
Magnum 1,5 liter - 2 flessen
Jéroboam 3,5 liter - 5 flessen
Réhoboam 4,5 liter - 6 flessen
Methusalem 6 liter - 8 flessen
Salmanazar 9 liter - 12 flessen
Balthazar 12 liter - 16 flessen
Nebudchadnezar - 15 liter - 20 flessen
"À votre santé"

14/100 Paté van terrine terrine? 
Ik vind het altijd leuk als iemand mij vraagt om ergens over te schrijven, dit keer wil ik je iets vertellen over: paté of terrine? 
Je ziet het wel eens op de kaart staan, een terrine van dit of van dat en ook wij hebben dan soms wel informatie van de serveerster nodig zoals: wat is dat, wat zit erin, hoe wordt het geserveerd?
Paté wordt meestal in een rechthoekige bak gemaakt en op het vleesgerecht wordt soms een deegkorst (paté en croute) op gelegd ie in de oven gaat, of aspic: het vrijkomende vet ligt als een afdichtende laag op de paté. 
Paté is de (Franse) aanduiding voor vleesproducten waarin lever wordt gebruikt. De naam heeft dezelfde afkomst als de Nederlandse pastei; oorspronkelijk stond het voor een bereiding met deeg. Lever is erg bederfelijk en met deze wijze van verwerking wordt bereikt dat het langer houdbaar is. 
De klassieke methode behelst het malen van lever en het vermengen met andere ingrediënten, waaronder in elk geval vet of spek, het bij een lage temperatuur au bain-marie in een oven gegaard wordt.
Paté is eenvoudig te smeren op bijvoorbeeld een toastje of de stokbrood.
Een warme of koude plak paté wordt ook als voorgerecht geserveerd. Maar ik eet de paté het liefst koud. 
Ganzenleverpaté, eendenpaté, paté au poivre en parfait (paté) van kippenlevers (recept staat op www.facebook.com/berdienkookt/ ).
Wildpaté wordt beschouwd als een culinair hoogstandje en wordt gegeten met veenbessen, chutney of uienconfituur.
Een terrine wordt ook in een rechthoekige bak met aan weerskanten handvatten gemaakt en daar komt een deksel.
Maar in Frankrijk spreek je over een terrine als je het hebt over het gerecht wat je maakt, maar ook de vorm waarin je het gerecht maakt.
Dus da's niet gemakkelijk. Terrine komt van het woord terre, de vorm die meestal gemaakt is van vuurvast aardewerk.
Hoeft niet altijd, Creuset heeft een bak met deksel gefabriceerd waar Berdien graag een terrine in maakt, of een paté, dan laat ze de deksel ervan af.
De klassieke terrine bestaat meestal uit vlees, wild of gevogelte met veel kruiden, sterke drank en gebardeerd (omwonden) met spek. Of een terrine van vis met groenten, echter deze wordt vaak omhuld met een gelei.

15/100 Les legumes
 Op de markt staan de boertjes met hun groenten, fruit en aardappelen en je hebt de nieuwe Franse rieten mand bij je met diep onderin je portemonnee. Dan sta je voor je groentestal en je wijst naar de andijvie en zegt op je mooiste Frans: "deuks kilo andijvie silvoeplet".  Je draait je om, want iemand tikt op je schouder en daar staat je vriendin uit het dorp verderop.
Je verontschuldigd je en je kijkt het boertje aan die een zakje in zijn handen heeft met jouw "andijvie".
Je hebt verder besteld, citron, tomates, pommes de terres, radis, pommes, champignons, carottes, etc.
Je rekent af en je mooie nieuwe Franse rieten mand puilt al flink uit. Maar goed dat er hier en daar een terrasje open is.
Maar voorlopig was het kwart over twaalf dat je thuis komt en je pakt je boodschappen uit, ook van de bakker en slager waar je was geweest.
Maar je vindt de andijvie niet, je had nog zo in gedachten om een lekker andijvie-stamp te maken met een lekkere gehaktbal, maar zou die groenteman dat nou vergeten zijn? Maar er zit wel witlof in een zak, die heb je niet besteld !!
Heb jij dat ook wel eens: bestel je andijvie ... krijg je witlof. Ja, dit is het toppunt van vergissen in de taal.
Dit noemen ze hier nu: "des faux amis" en het betreft de woorden die in talen gelijk zijn maar een andere betekenis hebben.
Dat wordt dan improviseren, gebakken aardappelen met die gehaktbal en witlofsalade. Ook niet vies. 
En dit zal jou nooit meer gebeuren.

16/100 Fromage
In NL kennen we "brie van de mat". Welke mat?
Komt die brie wel van de "mat"?
Oooo, dat matje van stro wat de importeur onder dat lekkere kaasje legt! "Le brie de Meaux" is verbasterd naar die uitspraak. Echter brie de Meaux komt uit het plaatsje Meaux, ten oosten van Parijs.
Nou dan hebben dit tenminste uit de wereld.
Maar waarom worden de NL-lers nou kaaskoppen genoemd?
We staan in Europa op de derde plaats, eerst Griekenland (wist je dat?) En dan LDF.
De Nederlanders en Fransen samen eten net zoveel kaas als de Grieken.
De Fransen misschien en klein stukje naast de jam bij het ontbijt, maar vooral na de maaltijd.
Zet bij een apéro géén kaas op je tafel, dat zullen ze vreemd vinden. 
Frankrijk heeft meer dan 400 soorten kaas, dat zie je ook als je langs de koelvitrines van de super loopt. 
Links en rechts, voorverpakt en vers. Maar ook onze "goeda" vind je daar. Vooral de jonge versie daarvan en ook die uit Edam.
Een paar jaar geleden vroeg onze buuv of wij een stuk OUDE kaas wilde meenemen uit NL. Tuurlijk, immers als wij er niet zijn, passen zij op ons huis. Sindsdien nemen we een "wiel" oude kaas mee, om er zelf van te eten, om weg te geven, maar ook voor Lotgenoten die dat bestellen.
En dan hebben we Paturain, een smeerkaasje, je kent die spreuk wel: paturain, da's pas fijn ...
Die bestaat niet in Frankrijk, net zoals mon chou. Dat zijn allemaal commerciële verzinsels van de Nederlanders.
Dus in Frankrijk eten we na het hoofdgerecht een stukje kaas. We hebben nog meegemaakt dat we een plank voor 10 personen op onze tafel van 2 kregen voorgeschoteld en denk je, wow, da's toch niet normaal, wel 8 soorten. 
Maar als je stukjes begint af te snijden wordt je met argusogen in de gehouden wordt, want als je eenmaal dat kaasmesje hebt neergelegd, komt de serveerster aan tafel en vraagt ze: "fini ??" waarop je op je bord kijkt en maar knikkend "oui" roept, terwijl je misschien later nog een ander stukje had willen proeven. De plank wordt dan direct van tafel gehaald en verhuist naar de andere kant van het etablissement, waar gasten vol verwachting op die plank zitten te wachten. Dus snij 3 stukjes kaas af, neem je meer, dan betekent het dat je niet genoeg hebt gegeten of dat het niet lekker was. En hak niet zomaar een stuk van de kaas af, maar kijk eerst naar de soort, ronde kazen vanuit het midden; cilindervormige, vierkante of recht-hoekige een plakje en van een harde kaas mag je een brok afsnijden.
Vraag je om een kaasschaaf? Die kennen ze in LDF niet, dus doe het altijd met een mes. Meestal worden 5 soorten gepresenteerd: een bleu, een geitenkaas (Rocamadour, soms mét de kwalificatiesticker); een tomme de savoie of comté; brie van camembert en natuurlijk kaasje uit de streek.
En wist je dat als je een zakengesprek hebt dat pas na het hoofdgerecht de gesprekken loskomen en de deals wordt gesloten.
Ik hoorde eens van een kennis die met het vliegtuig naar Parijs ging voor een overleg. Hij arriveerde rond 12.00 uur en moest gelijk mee naar het resto. Eenmaal aan tafel wilde hij gelijk de papieren op tafel leggen, maar neen, dat was niet de bedoeling.
Eerst eten, eerst die tongen los, een Ricard vooraf en een goede fles wijn bij het hoofdgerecht. Dan de kaas en een kopje koffie en toen was er tijd om zaken te doen. 
Maar goed, als je bord leeg is, de kaas is gegeten, dan volgt vaak nog een dessert, je hebt de keuze uit wel 5 soorten, maar dat doe ik een andere keer.
Kaas is in de keuken niet meer weg te denken, in veel gerechten kom je het tegen, gesmolten, gegratineerd, in blokjes door de salade, noem maar op.
Van welke kaas, kaasjes houd jij het meest?
Tip: Hoe wordt kaas gemaakt: www.zuivelonline.nl/zuivel/kaas/

17/100 Toetjes - Desserts
Haha, eindelijk ... de "toutjes".
We zijn er dol op, de kinderen gaan niet naar bed voordat ze een zoet achterafje hebben gehad. En ze hebben gelijk. Want vaak na de kaas komt het toetje. Zelf bereid, wie kent de vlaflip nog, een pak yoghurt in je linker- en een pak vanillevla in je rechterhand, uitgietend in een kom tot bijna de rand toe. En boven een scheutje bessensaus. In LDF zijn veel toetjes die de naam van een bekendheid hebben gekregen, zoals "peche melba": van de beroemde Australische zangeres Nellyy Melba.
Het was de beroemde kok Escoffier die ter ere van haar de pêche melba heeft gecreëerd: gepocheerde halve perziken met vanille-ijs met frambozensaus. Tja, dat had ik ook kunnen bedenken, maar de PM is wereldberoemd, toen ik in 1974 mijn eerste restaurant had, stond ie al op de kaart (alleen kwamen de perziken toen uit blik).
En waar denk je dat de naam bavarois vandaan komt?
Van Elisabeth van Beieren (Isabeau de Bavière) die met Karel VI trouwde. Bavarois betekent Beiers.
Het is een luchtige pudding gemaakt van melk, room en eieren en er bestaan tig varianten van: zoals met sinaasappel, aardbeien, mokka, noem maar op. 
Zelf ben ik verzot op "crêpe Suzette": een dun pannenkoekje afgeblust met Grand Marnier. 
Dat bestond al, maar een jonge kok had het laten misleiden doordat er de vlam in kwam, maar dat werd zo op prijs gesteld door de aanwezige Prince Edward of Wales, dat het op dat moment aanwezige dame "Suzette" de naam kreeg.
Als wij uit lunchen gaan, ontbreekt de "crème brulée" nooit in het opgesomde rijtje van onze serveerster.
Het lijkt wel of ze die altijd in voorraad hebben. Maar dat klopt wel, want dit nagerecht kan heel lang in de koeling bewaard worden. De naam doet denken of er iets is aangebrand, maar in feite is het zo dat de vanillepudding een laagje suiker krijgt, die met de speciale brander een gekarameliseerde 'top' krijgt. De pudding is ijskoud en het laagje erbovenop is warm, want de suiker wordt vlak voordat je het krijgt gebrand ..
Wie ooit een "charlotte" als nagerecht heeft gekregen, die eet daar zijn of haar vingers bijna letterlijk mee op. Het is een bavarois met een rand van lange vingers, "les boudoirs". Ik vond een bron die vermeldt dat dit dessert genoemd is naar Charlotte van Mecklenburg, de vrouw van koning Gerorges III, maar er zijn ook andere theorieën, waarbij elke keer een dame aan te pas komt die Charlotte heette.
En natuurlijk de "Ile Flottante" (drijvend eiland). Dat is een bolletje luchtig eiwitschuim dat in een vanillesaus drijft: "crême anglaise". Deze saus wordt veel in de Franse keuken gebruikt en helaas niet altijd vers maar uit een pak. 
Men sprenkelt er ook wel eens wat mocca-crême en/of fijngehakte amandelen over.
En niet Frans toetje is de "tiramisu" (tiramisù): dit heerlijke dessert komt uit de 15e van de 16e eeuw en is in Italië voor het eerst gemaakt, maar vele jaren later met Amaretto vervolmaakt. In LDF vaak als dessert op tafel gezien.


18/100 Chocolademousse (op speciaal verzoek)
Is het 'chocomousse' of 'chocolademousse' of 'mousse au chocolat'?
Dit nagerecht is in Frankrijk ontstaan.
Het Is een nagerecht van eieren en chocolade, dat nog steeds erg populair. Het woord mousse au chocolat is samengesteld uit het Nederlandse woord chocolade en het Franse woord mousse (schuim). 
Een traditionele chocolademousse wordt gemaakt met pure chocolade.
Een minder sterke chocoladesmaak wordt verkregen door gebruik te maken van melkchocolade of witte chocolade.
De chocolade moet worden gesmolten. Dit kan au bain-marie gebeuren of in de magnetron.
Vervolgens worden er geklopte eiwitten, slagroom en eventueel wat water doorheen geklopt.
Bij bepaalde variëteiten wordt ook het eigeel verwerkt.
Door de mousse te laten afkoelen in de koelkast stolt de chocolade en wordt de mousse stijf.
Eventueel kan, net zoals bij een bavarois gebeurt, wat gelatine wordt toegevoegd, maar dat zou ik niet doen.
Soms wordt er een likeur of een drank als cognac toegevoegd, maar dit is in afwijking van de traditionele bereiding.
Zet de digestief er maar naast voor bij de koffie !!
Een traditionele vers gemaakte mousse bevat ongepasteuriseerde rauwe eieren, waarin de salmonellabacterie aanwezig kan zijn. In verband met dit gezondheidsrisico kan ook gepasteuriseerd eiwit en eigeel gebruikt worden.
Een gezondere variatie van chocolademousse kan gemaakt worden door eiwitten en slagroom te vervangen door magere kwark.

19/100 Koffie
En dan is er koffie, wat nog meer….
Koffie drinken in Frankrijk is niet zo normaal als wij in NL (of België) kennen. Alleen drinken ze in Nederland 2x zoveel koffie als in LDF, wel 10 kg per jaar!
Maar een kopje koffie in Frankrijk vind ik wel veel lekkerder dan als je in NL: want als je in NL bij iemand op bezoek komt wordt je gevraagd: kopje koffie?
Ja graag en dan hoor je ze in de keuken rommelen en begint het gepruttel. Vraag hier niet aan de loodgieter als die 's morgens een klus bij je komt doen of ie een kop koffie wilt, hij zal je vreemd aankijken. Een glas koud water en als het tegen 12.00 uur loopt, lust ie best wel een biertje.
Douwe Egbert heeft het goed gedaan, maar in het moderne tijdperk drinken we toch liever een espresso? 
Vers uit de hogedrukmachine geperst en liefst vers gemalen. We kennen ze hier, die ieniemienie kopjes koffie waar nog net op de rand van het schoteltje een staafje suiker of een koekje past. Eén slok en wég! Neen, je moet het nippen.
Ik heb de tijd meegemaakt dat je in het café bij je koffie standaard een glaasje water kreeg geserveerd, immers, koffie onttrekt vocht uit je lijf en da's niet goed hè… 
Maar een café is dan ook heel anders geprijsd dan in NL of België, op het platteland dan, tussen de € 1,00 en € 1,50.
In de grote steden weten ze voor dat kleine kopje € 3,00 of € 4,00 te vragen.
Op het terras vraag je om een “un café” of “un double” of “un cappuccino”, etcetera… s'il vous plait.
Een café au lait drinken de Fransen alleen thuis en wie om een café vraagt, krijgt standaard een espresso. 
Koffie bestellen in Frankrijk is lastiger dan je denkt. Hoe krijg je precies wat je wilt hebben?
"Un café" : is de meest gebruikelijke manier om in Frankrijk koffie te bestellen, je krijgt dan een klein kopje zwarte koffie: "un espresso". Je kunt ook zeggen: un 'café noir, un express, un expresso, un café court of un petit noir' - allemaal hetzelfde. 
“Un café double” : wil je een dubbele espresso, dan vraag je om je “un double”.
"Un café serré": een extra sterke koffie: espresso met de helft van de gewone hoeveelheid water. Lijkt op Italiaanse “ristretto”, al is die nog sterker.
"Un allongé"  van  “un américain” : is een espresso aangelengd (= allongé) met heet water. Deze koffie lijkt qua sterkte het meeste op een 'gewoon' kopje koffie.
“Un café au lait” : vraag maar niet om een café au lait, want die drinken Fransen alleen thuis bij het ontbijt. Het gaat om koffie met veel melk geserveerd in een ontbijtkommetje, zodat je een croissant of zelfs een heel stuk stokbrood - inclusief boter en jam - in kunt dopen. Café au lait wordt in sommige delen van Frankrijk ook wel 'café renversé' genoemd: onze 'koffie verkeerd'.
"Un café crème": is een grote koffie met melk (een 'latte') in 2 formaten: le petit crème en le grand crème.
“Une noisette” : is een koffie in espresso-formaat met wolkje opgestoomde melk erin.
“Un cappuccino” : een Italiaanse koffievariant met opgeklopte melk, op platteland krijg je soms slagroom i.p.v. opgeklopte melk.
“Un déca” : koffie zonder cafeïne, zo vraag je om “une noisette déca” of “un déca allongé”.
“Un café filtre” : in de barista-cafétjes in grote steden zie je nieuwe of juist klassieke koffiesoorten terugkomen.
Zo is op diverse plekken de gouwe-ouwe filterkoffie weer heel erg in de mode. Je kunt zelfs een cursus volgen om een correcte barista koffie te maken, met een doordruk koffie, precies afgemeten en opgeklopte melk op de juiste dikte van de koffie draperen, elke vorm is tegenwoordig haalbaar, leuk toch!

20/100 Zorg je wel goed voor jezelf
nu we tijdens de pandemie thuis moeten blijven? 
Thuiswerken, sportschool dicht, maar eens per 2 weken naar de supermarkt, etc. De maatregelen hebben een impact op je normale routine. En dus ook op je gezondheid, want wees eens eerlijk: beweeg jij nog net zoveel als eerst? En eet je nog wel gezond? Met onderstaande tips kom je deze tijd gezond door: zet 10.000 stappen per dag, er zijn veel sportscholen die video's op YouTube plaatsen nu, voor oefeningen die je thuis kunt doen. 
Plan bijvoorbeeld elke dag een moment om die oefeningen te doen.
Thuiswerken en zoveel mogelijk thuis blijven betekent voor jou misschien ook wel flink wat minder beweging. Je wekelijkse sport-uurtjes vervallen, je hoeft niet te reizen. Probeer zoveel mogelijk beweging te krijgen. Wij hebben zelf een extra hometrainer aangeschaft omdat we de eerste hadden uitgeleend en voorlopig niet terug krijgen, heerlijk 3x per dag 10 minuten fietsen is genoeg.
En genoeg stappen zetten kan gewoon in huis. Een paar keer per dag de trap op en af lopen is een goed idee en sta eens wat vaker op om iets te pakken of dans zelfs op je favoriete muziek. Je kunt ook gymoefeningen op je stoel, of als je naar de tv kijkt. Als je dan twee waterflesjes in je handen neemt en die mee beweegt maak je er meteen een work-out van. 
Bedenk dat ook stofzuigen en ramen wassen extra beweging is. (En soms is dat wél nodig!)
En als het even kan (en je hebt geen ziekteverschijnselen) probeer dan elke dag een rondje te wandelen. 
Ga niet crashen: hoeveel zorgen je ook maakt over je gewicht na al die negatieve berichten over overgewicht in het nieuws, ga niet opeens een crashdieet volgen. Crashdiëten zijn nooit een goed idee, en nu al helemaal niet. Het grote gevaar van een dieet met heel weinig calorieën, is dat het ook per definitie te weinig voedingsstoffen als antioxidanten, vitamines en mineralen.
En dat ondermijnt je weerstand. Juist gezond en volwaardig eten is wat je nu nodig hebt om je weerstand op peil te houden.
Ontbijt, lunch en diner: als je zorgt dat je stevig ontbijt en luncht en een goede warme maaltijd neemt, krijg je in elk geval minder snel trek tussendoor. 
Want juist tussendoor liggen snoepen en snaaien extra kilo's op de loer. 
Probeer je te beperken tot die drie gezonde, goed vullende maaltijden per dag. Dan heb je eigenlijk niets tussendoor nodig.
Denk bij ontbijten bijvoorbeeld aan yoghurt met granola en fruit, brood met een gebakken ei of een kom havermoutpap met fruit. En bij de lunch aan een goede gevulde salade of een kom verse soep met brood.
Eet 's avonds een vol bord dat voor de helft gevuld is met groenten. Zo kom je de dag wel door.
Geef groenten en fruit de hoofdrol: groente en fruit zijn lekker en zitten boordevol goede voedingstoffen als antioxidanten, vitamines, mineralen en vezels. En ze bevatten verrassend weinig calorieën. Het vult de maag goed en de voedingsstoffen ondersteunen je weerstand. Het is daarom een prima idee juist nu veel groente en fruit te eten. Probeer 2-3 stuks fruit per dag te eten, bijvoorbeeld bij het ontbijt, de lunch en als nagerecht bij de warme maaltijd.
Wat groente betreft: probeer eens aan 300-400 gram per dag te komen. Je kunt denken aan extra tomaat en komkommer op brood, salades of soepen bij de lunch.
Neem bij de warme maaltijd een grote portie groente of neem een gekookte of gewokte groente plus een salade.
Pak die zon: UV-stralen van de zon zorgen ervoor dat de huid vitamine D aangemaakt. Zonlicht is daarom een geschikte bron van vitamine D voor ons lichaam. En dat vitamine D speelt een rol bij het op peil hadden van je immuunsysteem.
Voor voldoende vitamine D is het wel nodig om elke dag minimaal 30 minuten naar buiten te gaan.
Dat is voor ons dus geen probleem momenteel, want we genieten nu (2020) van een uitzonderlijk mooi voorjaar.  Zorg dat de zon ook bij je huid kan komen: laat minimaal je handen en hoofd onbedekt, maar voorkom uiteraard dat je verbrandt. 
Dus maak iedere dag een wandeling en ga een boek lezen in de tuin. Achter glas in de zon heeft geen zin want glas houdt UV-straling tegen. Ga wel het liefst tussen 11.00 - 15.00 uur de zon in, want dan staat de zon het hoogst.
Neem lijnzaad, gedroogde pruimen of iets anders vol vezels: minder bewegen en een andere ochtendroutine kunnen funest zijn voor je stoelgang. Kon je normaal gesproken de klok gelijk op het moment dat je aandrang om naar het toilet te gaan?
Grote kans dat door langer slapen, op een ander tijdstip ontbijten en andere koffiegewoonten je stoelgang flink van slag raakt. Neem bijvoorbeeld elke dag wat lijnzaadjes door de yoghurt of granola of eet een paar gedroogde pruimen van gedroogde abrikozen. Ook volkorenbrood, noten, zaden en peulvruchten zitten vol vezels.
En natuurlijk groenten! Dus een bak sla op die tafel.
Daar komt nog bij dat bewegen heel belangrijk is voor het ritme van je darmen. Je kunt je darmen helpen door vezelrijk te eten en daarbij voldoende te drinken (2 liter per dag). Biertje ?? 
Slaap voldoende: als je een goede nachtrust heb - dat wil zeggen 8 uur per nacht - is de kans groot dat je de volgende dag minder snoept. Dat blijkt uit een onderzoek onder mensen die normaal gesproken maar 5 tot 7 uur slapen per nacht.
Meer slapen kan er voor zorgen dat je voeding verbetert. Ook blijkt uit onderzoek dat te kort slapen de hormoonbalans verstoort van de hormonen die je honger- en verzadigingsgevoel regelen. Dus toch maar op tijd naar bed!
Verwen jezelf: 
Het is allemaal al vervelend genoeg dus je wilt jezelf af en toe wel even verwennen. Dat kan natuurlijk met iets lekkers.
Maar verwen jezelf dan ook echt en haal dat bijzondere stukjes kaas of die dure noten. Echte goede kwaliteit proef je en daar geniet je extra van. Het mooie is dat je er ook niet veel van nodig hebt om van te genieten.
Kook met plezier:
Misschien heb je juist nu de rust en de tijd om wat meer zelf te koken? Geen gehaast immers omdat je 's avonds nog weg moet.
Ruil daarom de minder gezonde kant-en-maaltijden en snel-klaar maaltijden in voor zelf bereide maaltijden van verse ingrediënten. Ook daarmee zet je een stap voor je gezondheid.
Hoe puurder de voeding is, hoe gezonder deze is. Zoek lekkere recepten.
Op https://genietenmetoostvogel.nl/recepten/ en internet staan er genoeg, probeer ze uit.
Heb je een vraag over een recept of je wilt weten hoe je iets maakt, schroom niet ons dat te vragen !!
Recepten vind je ook op www.facebook.com/berdienkookt/

21/100 Gallië
Gallië is de Latijnse benaming (Gallia) voor het westelijke gebied van Europa, dat dynamische met het moderne Frankrijk, België, West-Zwitserland en delen van NL en Duitsland ten westen van de Rijn. Galliërs, ook bekend als Kelten, dit wist ik zelfs nog niet, want als ik aan de Galliërs denkt, denk ik alleen maar aan everzwijnen.
De Galliërs waren verspreid over een groot gedeelte van Europa in de eeuwen voor de Romeinse bezetting en spraken verschillende Keltische dialecten.
Er woonden ook Galliërs in de vlakten van Noord-Italië het zogenaamde Gallia Cisalpina en Venetië.
Gallië werd geannexeerd door de Romeinen, toen Julius Caesar de Gallische stammen in het gebied overwon, in de periode tussen 58 - 51 voor de jaartelling. De hele oorlog kostte het leven aan meer dan een miljoen Galliërs en nog een miljoen werden tot slaaf gemaakt. Alle gebieden? Neen, ik heb uit betrouwbare bron vernomen dat een aantal Galliërs zich niet wilde overgeven omdat er een toverdrank in het spel was. Met name Obelix, de onafscheidelijke metgezel van Asterix. Als kind viel hij in de ketel waar de drank in werd gemaakt. De ketel staat nu op ons terrein en af en toe neemt Vincent een plons om zelfs op krachten te komen. Maar goed, verder om de geschiedenis uit te diepen, want ik kom nog terug op Bretagne: Brittany.
Het gebied werd vervolgens geregeerd als een aantal Romeinse provincies. De hoofdstad van de Galliërs was toen Lyon.
In bijna al deze "Gallia's" werden verwante dialecten van dezelfde Keltische taal gesproken. In Aquitania werd een geheel andere taal gesproken, verwant aan het Baskisch en aan het dan uitgestorven Iberisch. Al vanaf de 1ste eeuw bouwde men versterkte grenzen tegen de toenemende druk van invallende Germaanse stammen. Het Romeinse Rijk stond op de rand van de afgrond. Op 31 december staken 406 verschillende Germaanse stammen, onder meer de Alemannen, Vandalen en Sueven de Rijn over om Gallië te plunderen. Het Romeinse leger bleek niet in staat adequaat op te treden.
Een aantal legereenheden kwam bovendien in opstand en riepen hun eigen generaals uit tot keizer. In Britannia nam Flavius Claudius Constantinus het heft in eigen handen. 
In 486 eindigde het Romeinse gezag in Gallië. 
Ter info voor de foto's: één van de thema's die wij tijdens onze catering activiteiten deden was niet Bourgondisch, maar Gallisch.
Daarvoor hebben we een kunstenaar gevraagd de personages op plaat na te maken en dat hebben we geweten !!  Plus we hebben heel veel materiaal gekregen van Parc Asterix net boven Parijs. Ieder jaar verlootten we 2 entreekaarten voor de best verklede Galliër onder de gasten en medewerkers.
Prachtig decor altijd. En wijzelf gingen in gepast ornaat met voor Vissix zelfs een verse schol aan zijn riem.

22/100 Feiten & fabels over muggen
Zoemende muggen staan in de zomer stip op nummer één als nachtrustverstoorders. Er gaan veel onjuistheden rond over deze vervelende insecten. Wat moet je nu wél en niet geloven? Ik zet de feiten en fabels voor je op een rij.
Komen muggen op licht af, feit of fabel? FabelDeze fabel zal je misschien wel het meest verbazen. De lampen in je huis hoeven niet uit om aan muggen te ontkomen. Sterker nog: ze houden helemaal niet zo van licht, omdat ze zich in het licht minder goed kunnen oriënteren. Dat je de insecten 's avonds ziet rondvliegen in je slaapkamer, heeft een simpelweg te maken met het feit dat je meer insecten ziet in het licht. Jeuken muggenbeten altijd, feit of fabel? FabelDe jeuk is afhankelijk van hoe het immuunsysteem reageert op de circa twintig lichaamsvreemde eiwitten die een mug op je achterlaat. 
Sommige mensen reageren daar hevig op, anderen helemaal niet. Als je krabt, beschadig je het weefsel in en onder de huid nog meer. Dit activeert de ontstekingsreactie die bij de beet hoort.
De jeuk wordt intenser en zal langer aanhouden. Hou jezelf dus in. Hoe ontstaat die jeuk? Normaal stolt je bloed als je een wondje hebt. Om het bloed rustig op te kunnen slurpen, moet het even vloeibaar blijven.
Daarom spuiten muggen tijdens het steken een beetje speeksel met een antistollingsmiddel in je huid.
Als reactie op dit antistollingsmiddel komt er histamine vrij, wat zorgt voor een allergische reactie die gepaard kan gaan met jeuk, roodheid en zwelling.
Hebben muggen een voorkeur voor bepaald bloed? Feit of fabel? FabelHet is een veelvoorkomende vergissing te denken dat we lekker bloed hebben en daarom veel worden gestoken. Niets is minder waar. Muggen hebben geen voorkeur voor een bepaalde bloedgroep of zoet bloed.
Hebben muggen de voorkeur voor koolstofdioxide, lichaamsgeur of warmte, feit of fabel? FeitMuggen hebben een buitengewoon sterke reukorgaan.  Ze worden aangetrokken door koolstofdioxide, lichaamsgeur en warmte. Koolstofdioxide komt van nature voor in de atmosfeer: we ademen het in en uit. Hoe meer je uitademt, hoe aantrekkelijker je voor een mug bent. Lange en grote mensen stoten meer koolstofdioxide uit dan kinderen en baby's en worden over het algemeen dus meer gestoken. Bij zwangere vrouwen is dit ook het geval. Naast koolstofdioxide jagen muggen eerder op mensen die veel lichaamszuren produceren. Zoals bijvoorbeeld urinezuur of zweet. Deze stoffen kunnen muggen al van ver ruiken.
Daarnaast ben je sneller het doelwit voor een mok als je een warme huid hebt.
Muggen vinden de geur van lavendel onaantrekkelijk, feit of fabel? Feit
Muggen zijn helemaal niet dol op de geur van lavendel. Druppel bijvoorbeeld wat lavendelolie bij het raam om te voorkomen de beesten naar binnen vliegen. Huidproducten van lavendel zijn ook erg efficiënt. Ze verbergen je natuurlijke lichaamsgeur.
Heftige geuren als knoflook, citroen, eucalyptus en pepermunt houden de vervelende beesten ook op veilige afstand.
Alleen vrouwtjesmuggen prikken mensen, feit of fabel? FeitMannetjesmuggen zuigen alleen nectar uit bloemen om de suikers te eten.  De vrouwtjes hebben de eiwitten uit het bloed van mensen en dieren nodig om de grote hoeveelheid eieren te kunnen produceren.
Muggen houden van een frisse wind, feit of fabel? Fabel, muggen houden niet van wind, dus zet een ventilator in je (slaap) kamer. Of gebruik een klamboe.

23/100 Truffels !!
Het was in ons eerste jaar (2007) dat we op "Résidence Le Magnolia" woonde, toen we onze eerste truffel vonden. We waren de boshut aan het schoonmaken, ik stond op het dak om blad en dennennaalden eraf te blazen en Berdien stond eronder om het in bos te harken. Ik schrok me een hoedje: Berdien stootte een gilletje uit van bijna 900 hertz en ik draaide me om en ik zag haar gehurkt op de grond zitten met aan de ene hand de hark en de andere hand wreef over de grond. “Wat is er”, riep ik. “TRUFFELS !! “Was het antwoord. Stomverbaasd klauterde ik naar beneden en begon Berdien te helpen met het schoonvegen van de plek waar ze die ene had gevonden. Een half uurtje later hadden we allebei onze handen vol met “het zwarte goud”. Neen, de vorige bewoners wisten het niet en waren ook verbaasd natuurlijk. De boomhut en het bosje eromheen was van 1986, toen de tuin werd aangelegd, dus die truffels hebben jarenlang verborgen gelegen. Was het daarom dat we in de winter van 2006 een familie waren sangliers in het bosje zagen. Die waren daar lekker aan het snoepen. Een paar dagen na de vondst hebben we bij een oude commandeur de truffe in Gindou om advies gevraagd en het blijken dus truffe d'été te zijn, de zomertruffel. Mede door die groep wilde zwijntjes hebben we een begin gemaakt om het hele terrein dicht te maken met snoeihout, gaas en grote keien.
Hoe weet je nou of je truffels hebt: ten eerste lees je het hele verhaal en dan zoek je zo'n bosje. Je harkt het blad enzo weg en kijk je goed of je een hondenneusje ziet. Nét boven de grond. Soms lijkt het op een omgedraaid hoedje van een beukennootje. Als het even niet geregend heeft splijt de grond boven een truffel: 3 kanten op, haal wat grond weg en misschien dat de truffel zich naar boven aan het werken is, maar pas op dat je het ruim uitschept, zodat de truffel niet beschadigd.. 
Een truffel (Truffe - Knol) is een ondergrondse zwam die groeit op boomwortels. Voornamelijk op wortels van eiken, hazelaars, dennen en wilgen. Er ontstaat een symbiose (samenwerking): de truffel wordt door de boomwortels gevoed met organische stoffen en de boom krijgt door de truffel water en voedingstoffen. 
De truffel is kostbaar en wordt verwerkt in de hogere gastronomie en wordt beschouwd als een delicatesse. Het duurt 6 maanden tot een jaar voordat een truffel volgroeid is. De zwammen kunnen niet gekweekt worden of in ieder geval niet eenvoudig. Er is een heel specifiek klimaat, een kalkrijke bodem en extra bomen nodig om de truffel te laten groeien. 
Welke soorten zijn er:
De zwarte wintertruffel (Tuber melanosporum) heeft een donkere schil en binnenkant met een lichte dooradering. Deze truffel wordt gezien als het meest delicaat (onder de zwarte truffels) en groeit van november tot en met maart en wordt gevonden in Umbrië, Zuid-West Frankrijk en Spanje.
De zwarte herfsttruffel (Tuber brumale) heeft een donkere buitenkant en een lichtbruine binnenkant met een lichte dooradering. De smaak van de herfsttruffel is iets minder sterk dan die van de wintertruffel. De herfsttruffel groeit van september tot en met januari.
De zwarte zomertruffel (Tuber aestivum) lijkt erg op de herfsttruffel, maar het vruchtvlees is nog lichter van kleur. Daarbij is de smaak ook iets minder sterk. Deze truffel groeit van mei tot en met augustus.
En natuurlijk de koningin onder de truffels: de witte truffel (Tuber magnatum) Dit is de meest kostbare en zeldzame truffel. Deze truffel wordt gevonden in Piëmonte en ten Noord-Oosten van Rome en heeft een sterke knoflookachtige geur. Het seizoen voor de witte truffel loopt van september tot en met januari.
De prijs van een kilo truffels kan oplopen van € 150,00 tot wel € 2.000,00, maar de duurste truffel die ooit wordt verkocht was bijna 1,5 kg en bracht samen met een truffel van 450 gram € 330.000,00 op aan een Chinese miljardair. 
Eekhoorns eten truffels en zijn belangrijk voor de verspreiding ervan. We hebben dus ook hoog in de pijnbomen nesten waar die rappe beestjes hun nacht doorbrengen. De passage van de sporen door hun maag-darmkanaal verbetert zelfs de kiemkracht. Varkens en “onze” wilde zwijnen zijn dol op truffels en werden dan ook van oudsher gebruikt bij het zoeken naar truffels. Honden worden hiervoor getraind en het gebruik van honden is het meest gangbaar. Vooral de Lagotto Romagnolois hier erg bedreven in. Hier in Les Arques woont iemand die een Duitse herder heeft en het baasje heeft hem opgeleid om truffels te vinden. En mét succes !! Bij varkens is het moeilijk te voorkomen dat het varken een deel van de truffels opeet of ze brengen schade toe aan de bodem, in het bijzonder aan het mycelium van de truffels zelf. In Italië is het gebruik van varkens om deze reden sinds 1985 verboden. De vraag is van vliegen ook op truffels afkomen, ik geloof dat wel, want soms lopen we over ons truffelveldje en zien we hier en daar een vlieg op de grond zitten. En daaronder liggen meestal truffels. Maar wat moet je ermee? Wij nemen ze mee naar NL en geven ze aan bevriende restauranthouders. Wa kos da? Tja, wat moet je ervoor vragen, dus we zeiden dat we er wel een keer voor kwamen dineren. Leuke deal !! En je kunt truffels bij de eieren leggen, die nemen wat smaak over. Of dun geschaafd (met de truffelschaaf) in een omelet, over de pasta, in de salade, tussen een gekookte aardappel, etc. etc. Tegenwoordig doen we dat nog steeds, of we verkopen ze hier in de buurt aan de resto's. 
Of iemand in de Bourgognestreek gebruikte het voor een Truffelbrie die ze maakte.
Verder nog een tip over truffelolie: de truffelolie uit winkels bevat nooit echte truffel, maar geur synthetische en smaakstoffen.
Heb jij ook truffels in je tuin? Er zijn verschillende kenmerken om te ontdekken, Berdien heeft er al een echt neusje voor, dus een hond of varkentje hebben wij niet nodig. 
In Lalbenque is ieder jaar in oktober een truffelweekend, waarbij boertjes een mandje met een rode doek voor zich staan met hun oogst, leuk om te zien.  Je kunt een plaats reserveren in één van de 3 resto's, waar je een menu met truffels kunt krijgen: vanaf € 50,00 pp Een apart recept met truffel vind je op: www.facebook.com/berdienkookt.
Een FB kennis vroeg of ze er ééntje mocht hebben, kom maar halen zei ik, maar ze woonde in NL. Dus heb ik er eentje opgestuurd.
Wil je ook een truffelmenu maken , wij verkopen onze truffels, schoongemaakt, voor € 15,00 per 100 gram (na het seizoen komen ze uit de vriezer).

24/100 Je eerste dag in je nieuwe LDF huis
Het was 1 december 2006. We hadden net de sleutel gekregen. We waren er ettelijke keren geweest, zelfs met de vrachtwagen met spullen. Die mochten we vast in een lege kamer zetten.
Het was nog net een beetje licht en we liepen door de cour richting voordeur. Pjiep, pjiep, pjiep. Wat was dat en nog eens pjiep, pjiep, pjiep ...  We liepen weer een stukje verder en toen stopte het, tjee dachten wij, zou de oude eigenaar een alarm hebben die aanslaat als je langs loopt. Het klonk een beetje sonisch. We proberen het nog eens en verrek, weer dat gepjiep, pjiep, pjiep. We keken elkaar aan, beetje lachend met een groot vraagteken boven onze kaaskoppen. Ik zeg, ik bel Martijn (de oude bewoner).  Nou, die hadden we die middag nog gezien bij de notaris, dus hup draaien maar.
Hij nam vrij snel op en vroeg of we helemaal gelukkig met het huis waren. Jaha, zeker Martijn, maar hoe zetten we het alarm af? ALARM ??  Er is helemaal geen alarm. Dus we tuten ons monden en proberen het geluid na te bootsen. Hij begreep er niks van. Dan maar wachten tot het zich weer voordeed en we deden een paar passen naar achteren. En ja hoor, daar was het weer: pjiep, pjiep, pjiep. Telefoon naar die richting en hoorden uit de telefoon een schaterende lach komen. Wat lach je nou, vroegen we.  Hahahahaha, vertelde Martijn, dat is geen alarm ... dat is een pad. We waren stomverbaasd, een pahad ??
Waar zit ie dan.   Tja, zegt Martijn, die vind je niet zo snel, die zijn piepklein en zitten vaak onder wat bladeren, onder een steen of tussen de muur.
Maar goed, wij naar binnen, peertjes aan (gelukkig had ie wat verlichting achtergelaten) en het eerste wat we deden was de open haard aan en een fles champagne open maken. Jaja, zo doe je dat, Inwijding van je huis. Proost !!
Heerlijk, daarna wat aan inrichting gedaan, Berdien had wat eten voorbereid en dat was snel klaar, weer een fles open en rond 22.00 uur voldaan naar bed.  Maar de volgende ochtend zijn we vroeg opgestaan om het terrein te bekijken ennnn ... om die padden te zoeken.
Die hebben we niet gevonden, maar was wel hilarisch, toch ??
Het is nu een dagelijks geluid waar we helemaal aan gewend zijn.

25/100 Picknicken
Gezellig, je hebt een vrije (Konings) dag en je gaat lekker picknicken. Alleen nu niet met je vrienden of buren, maar met je partner en / of kinderen. Heerlijk op pad, met de cabrio een eindje toeren om een plek aan het water, in het park, op het strand of met mooi uitzicht te zoeken. Je hebt eergisteren de inkopen al gedaan en gisteren alles voorbereid. De mand is van zolder gehaald en je checklist is bekeken of je niets vergeet: mand, kleed, mooie bordjes, bestek, plank + kartelmes, wijnkoeler, glazen, doek tegen insecten, mooie hoed, etc. etc. de zon schijnt (tja, vandaag helaas niet in LDF) en je gaat de voorbereidde gerechten inpakken: kippenpootjes, sandwiches zalm, vers gehaalde stokbroodjes, frisse salade, lekkere blauwe kaas / prei quiche, fles water, fles witte wijn en nog wat uit de koelkast lag wat mee kan.
Nou, dit willen we toch allemaal. Misschien moeten we zoiets eens gaan organiseren als we weer op pad mogen en elkaar weer mogen zien, ik kom erop terug !!
Maar waar komt dat picknicken nou eigenlijk vandaan? Ja hèhè, hoor ik al enkelen roepen, dat komt uit Engeland: laten we picknicken. Maar dat klopt niet. Het is een Franse "uitvinding" en komt van het woord pique-nique. Piquer betekent pakken en nique is een oud woord om iets van weinig waarde aan te duiden, een klein hapje. Grappig hè !! Vroeger werd het woord pique-nique gebruikt om aan te geven dat het ging om een maaltijd buiten te gebruiken, waarbij ook de gasten iets van hun zelf mee namen. In de USA noemen ze dat ook wel een Amerikaanse fuif. 
Zo is er ook de picknicktafel, die zie je in parken, langs de kant van de (snel) weg en wie heeft er niet eentje thuis staan.
Maar een kleed op de grond uitspreiden en daarna gaan zitten is nog het leukst, hou wel je glas vast, want dat kan omvallen, dus schenk 'm niet té vol. Alles mag, het maakt niet uit wat je meeneemt, behalve dan dat je een vuur maakt om iets te roosteren, want dat is not done, die rook is niet prettig voor jezelf of voor andere mensen, immers, je hebt je mooiste hoed op en je mooiste picknick jurk of blouse aan. En gebruik mooie materialen, beslist geen plastic of kunststof en ruim alles op en laat niets achter.
Ben je op zoek naar leuke picknick ingrediënten, kijk dan op www.boodschappen.nl/recept/picknicken/of wil je helemaal niets doen en alleen maar genieten? Kijk dan op www.berdienkookt.nl .

26/100 de Lot ( Òlt of Òut), de rivier
Wij wonen in de streek LOT - Occitanie , wat vroeger Midi-Pyrénées was. Wat weten we eigenlijk van deze onbekende onbekende rivier. Hier enkele bijzonderheden: de Lot stroomt door departementen: Lozère , Aveyron , Lot en Lot-et-Garonne De Lot is een rivier die in het Centraal Massief ontspringt. De bron van de rivier ligt in het gebied van Mont Lozère ( Lozère , 48) en loopt van Mont Lozère naar Aiguillon, waar de rivier in de Garonne stroomt. De Lot heeft een lengte van 481 km, waarvan hemelsbreed slechts 200 km overblijft.
De Lot loopt voor een groot deel door het kalkrijke gebied van Midden-Frankrijk. Dit heeft onder meer tot gevolg dat de rivier voor grote delen door een diep uitgeslepen dal stroomt.
In het departement Lot, dat grotendeels op de Causse de Quercy ligt, wordt in het Lot-dal, het vruchtbare gebied naast de rivier, veel verbouwd, met name tuinbouw en als je de brug overgaat naar het zuiden kom je direct in large wijngebieden terecht waar de Malbec vandaan komt.
De Lot loopt o.a. door de volgende departementen met plaatsen: 
Lozère (48) (regio Occitanie : Mende
Aveyron (12) regio OccitanieCapdenac
Lot(46) (regio Occitanie): Cajarc,Saint-Cirq-Lapopie,Cahors,Puy-l'Évêqu
Lot-et-Garonne(47) (regioAquitanië):Fumel,Villeneuve-sur-Lot,Aiguillon
De Veel heeft een lange tijd een belangrijke rol gespeeld in het vervoer van goederen van de mijnen van Capdenac en van DecazevilleOm die reden is de rivier in de 19e eeuw tot en met de hoogte van Decazville bevaarbaar gemaakt en loopt er een spoorlijntje door het rivierdal van Cahors naar Decazville. Met het sluiten van de mijnen is de reden om de rivier bevaarbaar te houden verdwenen, maar de daarvoor aangelegde werken bestaan nog steeds. Het spoorlijntje is inmiddels buiten gebruik; een aantal stations zijn in 2007 aan particulieren verkocht en tot woonhuis omgebouwd. Het stroming in de rivier is sterk seizoens afhankelijk en kan met 13 m3 per seconde tot in de zomer tot 700 m3 per seconde in de winter en vooral in de lente. 

De Lot wordt bevaarbaar gehouden met een reeks dammen en sluizen, zodat het hele jaar door op de rivier gevaren kan worden met schepen met een niet al te grote diepgang. Kajakken en kano varen kan wel op de Lot, maar je moet dus rekening houden met de sluizen, ook rondvaartboten kun je huren, die varen een paar km stroomop- of afwaarts, maar draaien weer om als het door een sluis moet.
De handige zijrivieren die de Lot instromen zijn de: BoudouyssouBramontCéléLémanceLèdeTruyère.
Wil je een mooi dorp bezoeken in onze mooie streek? Kijk dan eens op www.dorpenfrankrijk.nl.

27/100 de Dordogne (rivier)
Dore en de Dogne: La Dordogne is één van de langste rivieren van Frankrijk met een lengte van 483 km die ontspringt in Mont-Dore uit de Dore en de Dogne op de noordflank van de Puy de Sancy , met 1885 meter de hoogste top van het Centraal Massief , waar je ook prachtig kunt wandelen en loopt in de Atlantische Oceaan bij Royan .
Kort na de bron stroomt de Dordogne langs het kuuroord La BourbouleOp de bovenloop van de rivier werden tussen Bort-les-Orgues en Argentat vanaf 1932 tot 1957 vijf stuwdammen en hydro-elelektrische centrales gebouwd die door de staatsmaatschappij Electricité de France bestierd worden. Eén van die stuwdammen is de Marègesdam
Na Argentat en Beaulieu-sur-Dordogne loopt ze bij Girac het departement Lot binnen en buigt ze af naar het westen op weg naar Creysse en Souillac. Na Souillac stroomt ze het gelijknamige departement Dordogne in.
Tussen Souillac en Sarlat hebben wij ieder jaar sinds 1996 een bivak aan de oever bij St. Jullien de Lampon aan de Dordogne. Het was in 2006 vanaf die plek dat wij rondtrekkend door de regio ons huis in Les Arques vonden. Onze kinderen hebben in de Dordogne leren zwemmen, je liet je gewoon tussen de forellen meetrekken met de stroming.
Je komt langs rotsformaties op weg naar Le Cingle de Montfort (een grote lus in de rivier) en Domme. En langs La Roque Gageac en de vallei van de 5 kastelen, Lacoste, Castelnaud, Marqueussac, Fayrac en Beynac naar Limeuil waar de Vézère samenkomt met de Dordogne. Van Le Cingle de Limeuil en vlak daarna Le Cingle de Trémolat naar Lalinde. Door Bergerac waar vandaan nog een enkel vrachtschip vaart en vele plezierjachten. Langs Port Ste Foy-et-Ronchapt en Castillon la Bataille naar Libourne. 
Argentat was historisch de plek van waar de Dordogne bevaarbaar werd met de "gabare", een platbodem die ook van een zeil kon worden voorzien. Tegenwoordig zie je dergelijke boten liggen in b.v. Beynac, waarop je een boottocht kan reserveren.
Op de terugweg stroomopwaarts, werden de boten toen getrokken met mankracht of door lastdieren. Vaak werd zo het bier vervoerd van de brouwerijen naar de gebruikers. Daarvan heeft chanteuse Michèle Bernard het liedje gemaakt: "Quatre-vingt beau chevaux" (tirer les bateaux): www.youtube.com/watch?v=yfCmeLhOxqw .
Of ze werden op het eindpunt (Lalinde) uit elkaar gehaald en met paard en wagen terug gebracht naar het vertrekpunt rivieropwaarts. Deze beroepsvaart liep vanaf het einde van de 19e eeuw sterk terug door de concurrentie van de spoorweg om rond 1950 geheel te verwijderen.
Nu wordt de ondiepe rivier met stroomversnellingen tot Saint-Pierre-d'Eyraud nog niet met kano's bevaren. Vanaf daar is de Dordogne ook bevaarbaar voor de gemotoriseerde pleziervaart.
Ter hoogte van Lalinde werd parallel aan de rivier een 15 km lang kanaal gebouwd om de huidige stroomversnellingen te omzeilen.
In Libourne wordt de Dordogne een brede rivier, onderhevig aan de getijden en bij de "Bec d'Ambès" ten Noorden van Bordeaux vloeit ze samen met de Garonne om de Gironde Souillac , te vormen. Bij springtij doet zich van bij de monding tot ongeveer 30 kilometer landinwaarts het fenomeen van vloedbranding voor, in de streek bekend als " le mascaret ".
De departementen die zich aan de Dordogne bevinden zijn: Puy-de-Dôme (63), Cantal (15), Corrèze (19), Lot (46), Dordogne (24), Gironde (33). Bekende steden aan de Dordogne: La Bourboule , Argentat ,Bergerac , Libourne , Domme, etc.
Zijrivieren van de Dordogne: Maronne , Cère , Vézère en Isle
Grotten met prehistorische tekeningen langs de Dordogne : Lascaux, Grotte de Rouffignac, Grotte Cap Blanc, Bernifal, Grottes des CombarallesOok kan de Dordogne uitstekend per fiets van auto gevolgd worden. Er zijn daarvoor zelfs fietspaden aangelegd, best bijzonder voor Frankrijk. Langs de Dordogne bevinden zich veel campings en vaak heeft zo'n camping ook een vertrekpunt om met de kano de Dordogne af te zakken.
Op enkele plaatsen bevindt zich ook een goed restaurant, zoals aan de oever bij Vitrac Plage, je moet er zomers wel reserveren: 0553.293.273. Op 11 juli 2012 is het hele stroomgebied van de Dordogne geclassificeerd als een biosfeerreservaat door de UNESCO .

28/100 Côte de Boeuf
Hier ben ik echt verzot op ben en is voor een echte vleesliefhebber als ik een waar feest. Het is groot, stoer, de smaak is werelds en het is perfect te bereiden op de houtskool barbecue, nee ... niet op een gasbarbecue want die wordt niet heet genoeg.
Dit is toch wel ongeveer het mooiste stuk vlees waarmee je kunt werken en het is verrassend makkelijk te bereiden.
Maar zoek wel een leverancier, slager of boer waar je van weet dat ze goed voor hun beesten zijn.
Voor mij is de côte de boeuf een mythisch stuk vlees. Het is groot, er steekt een bot uit en het heeft een intrigerende naam. Ook de Engelse naam geeft aan dat het niet zomaar om een stuk vlees gaat; Primerib.
De côte de boeuf wordt gesneden van de eerste 5-6 ribben van het rund. Ook de rib-eye komt van dit gedeelte, alleen dan wordt het been eraf gesneden. Van de ribben erna komt de entrecôte .
Dit is zooooooo lekker !!
Zoals het voor zo veel geldt, 'less is more' ook van applicatie voor de côte de boeuf. Het vlees is van zichzelf al erg zacht, mals en super smaakvol. Daarom gaan wij ook niet te veel aan dit vlees doen. Zeker geen marinade dus, maar we voegen toch kruiden toe. Niet teveel, niet te weinig. En het kruiden vooraf of na het grillen is een discussiepunt waar ik me al lang bij heb neergelegd: van tevoren dus. Onze kruidenmelange (dat zijn 14 kruiden en wat zout die we altijd in een grote pot op voorraad hebben) wordt v.t.v. over het vlees gestrooid, dan kan het er lekker intrekken, het is echt een toevoeging, de kruiden geven een subtiele smaak mee waardoor het vlees nog lekkerder wordt! 
Wat gaat je doen? Of wil je liever dat wij het voor je doen?
Maar goed, stel dat je v.t.v. even wilt oefenen, dan kun je het eerst doen: zorg vooral dat het vlees op kamertemperatuur is voordat je het gaat bereiden. 
Maak de barbecue schoon en vul het met niet te kleine stukken houtskool. Maak het nooit aan met die vieze witte blokjes, die gore smaak blijft er lang in zitten, maar je hebt al een goed afsluitbare pot met brandspiritus (alcool à brûler 90%) klaar staan die gevuld is met oude kurken of droge dennenappels van douglas. Als je er daar 2 van gebruikt krijg je een mooi vuurtje.
De pot kun je ook gebruiken om je open haard aan te maken. Heb je problemen met een goed vuur, pak dan even een windwaaier en dan is het zo gepiept. Als de houtkool goed brand ben je er bijna, wacht even dat ze grijswit zijn.
Dan ie het vuur op z'n heetst en klaar om je côte de boeuf te grillen. 
Zorg ook voor warme borden, wil als ik ergens een hekel aan heb dat je lekker zit te smikkelen, je vlees (enzo) koud wordt omdat je een koud bord hebt. Leg wat alu-folie klaar en heb je een kerntemperatuurmeter, heel handig voor zo'n mooi stuk vlees om te controleren of het van binnen wel de goeie temperatuur heeft.
Wrijf wat olijfolie over beide zijden van het vlees en leg het op het vuur. Neem een tang van een puntige vork en houdt het goed in de gaten. Draai niet te snel, het vlees moet dichtschroeien. Na een minuut van 5 draai je het om. Dan na een minuut of 3 controleer je de temperatuur van het vlees: voor rundvlees 48-50 ° C voor rare, 51-53 ° C voor medium-rare, 54-57 ° C voor medium en 63 ° C of hoger voor doorgebakken (dat laatste zou ik beslist niet doen). Deze temperaturen hebben alleen betrekking op de malse delen van het rund.
Ben je bijna op je temperatuur, haal het vlees van de barbecue en leg het een minuut van 8 in alufolie.
Als je een beetje doorgewinterd bent met het bakken of grillen, kun je met een vingerdruk al voelen hoe ver het vlees is.
Als het vlees in de folie ligt, zou je een tweede stuk kunnen grillen, immers, je eet natuurlijk niet alleen. Het fijne van dat je achter elkaar grilt, dat je als je het 2e stuk in folie gaat doen, met het eerste kunt beginnen.
Snijd het vlees in mooie plakken en geniet ervan.
Wat eten jullie erbij? Wij doen er graag maïskolven bij met sinaasappelboter en gepofte aardappel met zure room en kruidenboter. En een bak frisse salade, van alles wat met de lekkerste dressing.
En een toffe Malbec, die had ik al 3 uur voor het eten opengemaakt. 
Eet smakelijk en laat een horen wat je ervan hebt gemaakt.

29/100 Magret de Canard 
Ik geloof niet dat er in heel Frankrijk meer gegeten wordt dan iets van een eend:
eendenborst = magret de canard
de lever = le foie de canard
de poten = cuisses de canard
vlees van het karkas = viande de carcasse de canard
maagjes = gesiers de canard
de dunne filetjes = aiguillette de canard
het vet + graisse de canard voor de gebakken aardappeltjes: pomme Sarladaise
gerookte eendenborst of gedroogde eendenborst = magret de canard séché, enz. 
Het heeft allemaal zijn eigen smaak en bijzonderheden, maar ik wil graag beginnen met één van de mooiste delen: de eendenborst - magret de canard. Wie kent het niet, wie heeft het nog nooit gegeten, wie heeft het nooit in een restaurant op de kaart zien staan of in de supermarkt in de koelvakken zien liggen? Wij eten het graag en hebben het rond 2008 leren kennen tijdens een jaarmarkt in Montcléra met oude voertuigen. Uiteraard kwamen we ook voor de lunch en we aten een hele, gegrilde eendenborst met een gebakken tomaat voor € 8,00 p.p. met daarbij een plastic bekertje rode wijn tot de rand gevuld en een stuk brood. Onze dag kon niet meer stuk en aten het tijdens die zonovergoten dag in de stank en lawaai van de diesel of hout gestookte motoren om ons heen. Maar welke en waar koop je nou je eend? 
Wil je een tamme of juist wilde eend. Velen zweren bij de sterke smaak van wilde eend, maar wil je het wat toegankelijker maken en niet persé de hoofdrol in het gerecht geven? Ga dan voor tamme eend. Die zijn ook het meest gangbaar en je zult die boerderijen wel gezien hebben tijdens je rondritten door de regio. Deze zijn tevens (in tegenstelling tot de wilde variant) het hele jaar verkrijgbaar en is veel zachter van smaak. De wilde eend is daarentegen weer een stuk magerder. 
Je koopt je eend natuurlijk bij de boertjes, 'vers van de pers' of je haalt het uit het koelvak bij de supermarkt. Kijk wel goed naar de data: wanneer verpakt en tot hoe lang houdbaar? 
En hoe ga je dat mooie stuk vlees nu uitbreiden?
In de oven? 
Bereid hem dan in z'n geheel en bak van eerder (gekruid met peper en zout) rondom aan in een pan, eerst op het vet, dat zorgt voor de nodige warmte. Zet de eend vervolgens in een op 220 graden voorverwarmde oven. Zet dan op tien minuten de oven op 180 graden en laat nog 5 minuten nagaren. Maar pas goed op dat je het niet té gaar laat worden, eet het vlees rood of rosé, het gaat naar de lever smaken. Laat het dan nog een paar minuten in alu-folie rusten en snijd het voorzichtig en met een scherp mes mooie tranches. Maak met de aanbaksels in de ovenschaal en pan een heerlijke jus. Gebruik een kernthermometer om de juiste temperatuur te meten, +/- 60 graden). 
Of In de pan? Kerf met een scherp mes ruitjes in het vet van ongeveer een halve centimeter diep. Kruid beide kanten met peper en zout en bak ze op hun vetrandje in een hete pan. Het toevoegen van vet is nu nog niet nodig omdat het vet van je eendenborst automatisch smelt. Draai het vuur laag wanneer het vet een stuk minder dik is geworden en mooi bruin kleurt. 
Je kunt tijdens het bakken vet over de eendenborst gieten, dat heet aroseren , doe dat iedere 2 minuten voordat je de borst omdraait. Draai de borst om als de vetrand bijna gesmolten is en laat nog een paar minuutjes naar smaak garen en gebruik hierbij een kernthermometer om de temperatuur te meten, of druk je met wijsvinger in het vlees, een beetje ervaren kok weet dan hoe ver het vlees dan is.
Of van de grill? 
Ook dan kun je het beste de eendenborst met het vet onder en in ruitjes gesneden in de pan voorbakken. Dat vuur in de barbecue of dat het vlees zwart aanbrandt, dat is beslist niet de bedoeling. Als je houtskool of vuur mooi grijs is met wat rode gloed erin, is het klaar om de bovenkant te grillen. Doe dat in het midden van de barbecue in een paar minuten. De hitte van het vuur zorgt ervoor dat het vlees direct dicht schroeit en alle smaken er in blijven. 
Een recept van magret de canard à l'orange vind je bij www.berdienkook.nl en https://genietenmetoostvogel.nl/recepten/

30/100 - 11 mei 2020 Franse quarantaine versoepeld 
 De coronacrisis in Frankrijk, waar na acht weken de quarantaineregels worden versoepeld. Er lag al een kaartje in onze bus. Van de burgemeester, hij kent alle 180 inwoners van ons dorp (bij naam). Bij zijn briefje zaten 2 mondkapjes.
"Voor u en uw vrouw '', schreef hij." Zorg goed voor uzelf '', sloot hij af. Het was een kort briefje en toch was het ontroerend. In ons kleine Franse dorp deelt de burgemeester mondkapjes uit aan alle inwoners en hij wenst iedereen ook een goede gezondheid.  Dat getuigt van een politieke zorgzaamheid die je niet vaak meer ziet.
De kapjes waren in een dorp verderop gemaakt, stond er nog bij. Voor de mensen om mij heen.

Frankrijk laat zich dezer dagen sowieso van zijn solidaire kant zien.
Kort voor de 2 mondkapjes in de brievenbus vielen, waren we zelf al op zoek gegaan.
En tevergeefs reserveerden we bij supermarkten: 'zodra ze zijn, ontvangt u een E-mail'.
Dus Berdien had er toen maar 6 gemaakt, verschillende kleuren en met neusklemmetje, anders beslaan je brillenglazen. Een vriendin uit de buurt maakte er vandaag ook 20 voor de gemeenschap, chapeau !! Jazeker, het bestaat nog niet. Mensen die iets doen voor een ander en er niets voor terug hoeven. Twee keer in één week werd ik geraakt door de gemeenschapszin op het Franse platteland. En met dat gevoel én een gloednieuw mondkapje kunnen we nu dus "beschermd" de winkel in lopen en weer bij de buren en vrienden op bezoek gaan. Vanaf vandaag worden dus in heel Frankrijk de quarantaineregels versoepeld.
Acht weken lang mocht je alleen naar buiten als er 'dwingende redenen' waren en moest je daarvoor ook nog een officieel document bij je hebben. In Frankrijk veranderen vanaf vandaag de regels, voor de duur van drie weken: De scholen gaan continu weer open, met kleinere klassen. Winkels mogen weer open, met uitzondering van cafés en restaurants. Fransen mogen vrij reizen in een straal van 100 kilometer rond hun huis.
Het openbaar vervoer gaat weer rijden maar mondmaskers zijn er verplicht.
Bijeenkomsten (op straat) van meer dan 10 mensen zijn verboden. In ons dorp was het altijd al stil, nu was het acht weken muisstil. Het enige geluid kwam van de schapen van de boer verderop. En de vogels, vergeet de vogels niet, al vroeg hoorden we de nachtegaal, de koekoek en ook de wielewaal.
Door de rust? Ik denk het niet, ze waren er altijd, maar door diezelfde rust waren ze beter én langer hoorbaar.
Niemand liep op straat. Contact met de buren ging via WhatsApp en over het hek, op de ene stiekeme bezoekje na tijdens een verjaardag !!
Wordt dat nu allemaal anders? Onze buren zullen weer gaan werken, de kinderen gaan weer naar school.
De Fransen zijn er zelf niet gerust op. Uit een recent peiling blijkt dat 67 procent van de bevolking bang is. Ze zijn bang dat ze in het openbaar vervoer te dicht op elkaar zullen staan en dat hun kinderen op school al ravottend het virus gaan. Het heeft in Frankrijk geleid tot een hunkering naar 'het verloren paradijs', zoals dagblad Le Monde het omschreef. Toen de quarantaine begon maar liefst 200.000 Parijzenaars de drukke en overvolle verlaten. Ze namen hun intrek op het rustige platteland, bij familie of in een vakantiehuis: Frankrijk telt maar liefst 3,5 miljoen 'tweede huisjes'. De scholen waren toch dicht en werken kon vaak online. En nu moeten de mensen terug. Het Franse spoorbedrijf liet dit weekend zelfs extra treinen rijden, speciaal om alle gevluchte Parijzenaars weer op te halen. Straks gaan we er ook weer op uit, we missen de ritjes door de regio, het onverwachte bezoekje aan een vriend, vriendin, kennis, buur, de boeren en lotgenoten.

Maar we nemen onze voorzorgmaatregelen. De Franse overheid zegt: 'houd een meter afstand' en dat gaan we doen. 
En als ik straks ons stille dorp verlaat en me weer in mensenmassa's moet begeven, wapen ik me met een masker.
Die van Berdien. Of die van de vrijwilligers uit het naastgelegen dorp? We hebben  keuze, gelukkig maar. 
Of ze helpen of niet, daar zijn de meningen nog sterk over verdeeld.
Geniet ervan beste vrienden en pas op je zelf !!

31/100 Confit de canard
Cuisse de canard is de bout van de mannelijke eend, geconfijte eendenpoot
Hij staat bekend om zijn krachtige smaak. De bouten bevatten een laag vet die veel smaak tijdens de bereiding.
Het is lekker om de cuisse de canard ruim 4 uur te konfijten in de oven op 120 ° C. Konfijten betekent letterlijk 'garen in z'n eigen vet'. De laatste 20 minuten haalt u de eend uit z'n vet, zo krijgt de eend een krokant laagje. Het is goed te combineren met abrikozen, pruimen of appel.
Een eendenbout heeft van zichzelf al zoveel smaak dat het met een minimum aan kruiden te bereiden is.
Een andere methode is langzaam garen: de bouten worden met wat zout en een kruidenmengsel ingewreven. Vervolgens worden ze langzaam in het eigen eendenvet gegaard (maximaal 85 ° C). Vervolgens worden de bouten afgekoeld en in het eigen vet ingeblikt, of je doet ze in een glazen pot die je goed kan bewaren, waarnaar ze langer houdbaar zijn. Als de tijd komt dat je ze gaat eten kun je de bouten uit het vet halen en verder bereiden. Dat kan eenvoudig onder de gril (200 ° C, 8 tot 10 minuten), maar dezelfde tijd in de oven of in de koekenpan kan ook. Topproduct en heel handig om in huis te hebben voor onverwachte eters. Confit de canard is een specialiteit uit het zuidwesten van Frankrijk (Lot, Dordogne, Lot et Garonne) en wie ze heeft geproefd, zal ze nooit vergeten. De smaak is intens en typisch Frans. Ze staan ook regelmatig op het (dag) menu in de resto's in onze buurt en als je ergens op visite bent, worden ze ook vaak gepresenteerd, want ze zijn gemakkelijk vooraf te bereiden. Botermals en tegelijkertijd krokant, het is misschien wel één van de lekkerste specialiteiten die ik ken. Dan weet je ongeveer hoe de smaak is.  Het is misschien één van de lekkerste specialiteiten die ik ken. Als je het nooit hebt bereid kun je het beste een keer blik kopen, die maak je open en verwarm je het in een pan of oven. Dan weet je ongeveer hoe de smaak is.
Eet het met pommes Sarladaise en gemengde salade.
Wil je het zelf een keer maken, kijk dan naar het recept op www.facebook.com/berdienkookt/ of https://genietenmetoostvogel.nl/recepten/
 Eet smakelijk en geniet van de Franse keuken !!

32/100 Stop, politie !!
Het is al weer een tijdje geleden, we kregen gasten uit Engeland. Ze kwamen met een Landrover Discovery, stoere auto.
Ze arriveerden twee uur later dan we hadden afgesproken, maar dat gebeurt wel vaker. Langere stops, moe, lekker lunchen onderweg, er zijn tal van redenen dat gasten later aankomen. Maar zij niet, het was de auto. "Verschrikkelijk" zei ze wat een
kl*te rit was dat. De auto liet het constant afweten. "Vertel", zeiden we, maar eerst aan kennis maken met een flesje bubbels. Berdien had er een quiche blue bij gemaakt en de mensen kwamen wat tot rust. Toen kwam het verhaal: iedere vijf minuten moest ze aan de kant van de weg stoppen omdat de motor afsloeg. Dus ze bleven altijd rechts rijden, om snel naar de vluchtstrook te gaan. Dan even wachten en opnieuw starten en de auto reed weer. Dat begon zo ' n 200 km boven ons, zo bij Limoges. Naar de garage gaan hadden ze geen zin in, ze wilden naar hun vakantiehuis en dan verder zien. De auto was in Engeland én in de NL naar de garage geweest voor hetzelfde euvel, hij had al meer dan € 1.500,00 uitgegeven aan reparaties en was nu boos dat dat allemaal niet had geholpen, het probleem kwam weer terug. Maar goed, de gasten kwamen wat bij en hebben de auto uitgepakt en zich geïnstalleerd, ze zouden een goeie week blijven. Ik heb de volgende dag direct met een kennis gebeld, die in de buurt een garage heeft, een Nederlander. "Ja", zegt ie, "kom maar langs, dan kijk ik wel". In de eerste instantie kon ie niets vinden, maar eindelijk op dag 5 belde hij op en zei dat ie dacht dat het aan de filter van de benzine zou kunnen liggen. Die van in de motor of in de benzinetank. Als die verstopt zit, krijgt de motor geen diesel, dus dan kapt ie ermee. "Maar welke dan", vroegen wij en de monteur gaf aan dat ie bijna zeker wist dat het die van de tank was. Die had ie niet in huis en zou hem morgen, de 6e dag dat de mensen bij ons waren, bestellen. Nou weet ik dat die onderdelen soms snel geleverd worden bij de garages, maar bij langer navragen zou het onderdeel pas maandag bij hem binnenkomen en moest hij het nog plaatsen. En op maandag was ie vrij, dus het zou dinsdag worden voordat ie er aan kon beginnen. Ik zei dat de mensen zaterdag maar uiterlijk zondag weer verder trokken en of dat niet sneller kon. Neen, helaas. Maar toen vroeg ik: kunnen we het onderdeel dan niet ergens ophalen? Ja, dat kan het beste, in Brive. Dat is 100 km boven ons, een uur rijden. Het was nu 2 uur in de middag en na veel gebel en overleg besloten we om dat onderdeel te gaan halen. Uurtje heen, het onderdeel halen, uurtje terug, we zouden dan rond 5 uur in de namiddag terug kunnen zijn. Dat ging net, want dan kon ie het nog dezelfde avond installeren. Zo gezegd zo gedaan, het was prachtig weer dus ik maakte de Cabrio 308 CC klaar om te vertrekken en als een speer vertrokken we richting Brive, een half uur binnendoor en een half uur over de snelweg. Bekend terrein voor ons, want die weg hadden we al tientallen keren gereden. Het onderdeel lag gelukkig klaar, betalen en als een speer terug. We waren best ingetogen, de zon op onze bol en de radio hard aan suisden we langs iedereen die ons al hadden zien aankomen in hun spiegels. Totdat er een voertuig wel heel snel achter ons aankwam, één voertuig? Neen, het waren 2 motoren met motormuizen erop. Het blauwe zwaailicht werd steeds duidelijker en ik nam natuurlijk gelijk gas terug om rond de 130 km te blijven hangen, "misschien dat ze onderweg waren om naar een ongeluk te gaan" zei ik nog. Maar helaas, 1 motor bleef achter ons hangen en de 2e ging naast ons rijden met een gebiedende wijsvinger dat we hem moesten volgen. Tja, dat deed we natuurlijk en na een paar kilometer sloegen we af en stond bij een parkeerplaats een politiebusje met 2 agenten ernaast. We werden keurig afgeleverd, in snel Frans werden de agenten verteld waar het om ging en zoefff weg waren ze, speurend naar een nieuw slachtoffer.
We kregen een berisping voor het te snel rijden want je mag maar 130 op de snelweg, ja dat wist ik. Toen het rijbewijs, die is Nederlands en ik reed in een auto met Frans kenteken. Waarom heeft u geen Frans rijbewijs meneertje? En waarom werd er zo hard gereden meneertje? Ik vertelde dat ik een vakantiehuis heb en dat we gasten hadden die de volgende dag zouden vertrekken en dat hun auto kapot was en dat we naar Brive moesten om een onderdeel te halen en dat die dan' s avonds nog gerepareerd kon worden. "Laat dat onderdeel dan eens zien dan", zei ze. Die pakte ik, met de factuur, waar ook op stond hoe laat we dat ding net hadden betaald. Maar het was geen excuus om daarom zo hard te rijden, we brachten onszelf maar ook anderen in gevaar, dus we kregen toch een bekeuring omdat we 30 km te hard hadden gereden en daarmee zou ie ons ook nog matsen. Ik geloof dat we 170 reden ofzo, ik weet het niet meer. Maar goed, alles werd genoteerd en ik zou de bekeuring netjes per post én per E-mail krijgen. Ik was er niet boos om, daar konden die agenten ook niets aan doen, maar ik was heel beleefd voor mijn doen en gaf de agenten nog een hand met de mededeling dat ze gelijk hadden en ik het niet meer zou doen. Net een schooljongen die in de hoek had gestaan. Maar het was pech, zonde van de centen, maar daarna reden we "snel" weer door en kwamen om kwart over 6 bij de garage aan en de monteur stond al te wachten om het onderdeel te plaatsen, te testen en dan konden we de auto de volgende dag weer ophalen. Dus zaterdagmorgen terug naar de garage en warempel, wat de Engelse en Nederlandse garages niet was gelukt, was hem wel gelukt. Het oude filter in of bij de tank zat helemaal verstopt en was aan vervanging toe. Hij had een testrit gemaakt en alles goed bevonden. Wat een geluk, de gast was zeer tevreden en de monteur kreeg nog een leuke fooi en wij weer naar huis. De gasten vertrokken in het begin van de middag naar het zuiden waar ze ook nog een huis hadden gehuurd. En ik, ik wacht nog steeds op de E-mail, op de bekeuring, die wel € 250,00 zou kunnen zijn.
De gasten zouden mij die terug betalen, mooi, maar wat een geregel de laatste week en toch een beetje stress. 
Tot nu toe heb ik nooit een E-mail gehad en op mijn adres in NL is nooit een brief binnengekomen met die boete. Ik ben daar zeer verbaasd over, ik heb die lui toch duidelijk alles zien opschrijven, adres in NL en LDF, E-mail, telefoonnummer, kenteken, rijbewijsnummer. Maar ik denk nu dat zij een hand over hun hart hebben gestreken en met het bewijs van het onderdeel en mijn beleefdheid hebben ze misschien wel die bekeuring niet door laten gaan, of verscheurd, of ze bewaren die als ik nog een keer in de fout ga. Maar ik zeg je wel, houd je aan de snelheid, ze staan achter de bosjes als er al geen flitsapparaat langs de weg staat en echt, in de tijd maakt het niet zoveel uit, je auto slurpt meer, je moet dus vaker tanken en de tijd dat je langs de weg staande wordt gehouden tikt ook aardig aan.
Beste vrienden, geniet van je bewegingsvrijheid en wees aardig voor de politie !! 

33/100 Het leed dat hooikoorts heet
Wie kent het niet, je hebt het zelf of iemand in je nabije omgeving heeft het. Iemand heeft mij gevraagd daar iets over te schrijven, vooral nu met dat kI * te virus. En als je toch het gras maait, doe dat corona mondkapje voor, het helpt zeker. Ik heb zo'n blauw snuif apparaat, die inhaleer je zodat je longen zich verbreden en je veel minder last hebt van kortademigheid. Draag een zonnebril als je buiten bent. Het liefst één die goed om je ogen heen sluit. Dit beschermt je ogen tegen stuifmeel. Breng ook wat crème van vaseline aan rond je neus als je naar buiten gaat. Was vaak je handen, maar dat doe je al ivm het virus. Open je ramen waar geen wind op staat of zet er (antipollen) horren voor.
Eén op de vijf mensen heeft last van een allergie, zoals hooikoorts. Ik had het ook heel ernstig, maar ik ben er gelukkig grotendeels ervan af.
Het is nu weer de tijd, het gras staat hoog, het is droog, de wind transporteert kleine deeltjes stuifmeel / stof / pollen en je ziet af en toe een laag stuifmeel uit de bomen komen, vooral uit de coniferen. waar je allergisch voor bent. Als je voornamelijk allergisch bent voor gras, moet je dus niet in een pas gemaaid grasveld gaan wandelen. Of zelf het gras gaan maaien!
Lucht je huis 's morgens of' s avonds of na na een regenbui . Dan is er minder stuifmeel in de lucht. Pas in het auto op met het ventilatiesysteem. Hierdoor kan het stuifmeel naar binnen komen. Was je haar vaker en borstel het vóór het slapen gaan, buiten dan. De pollen komen dan niet op je hoofdkussen terecht. Als je weet dat je de hele dag tussen de pollen hebt gelopen, doe dan direct je kleding in de was. Neem ook een douche voordat je gaat slapen. Ze zeggen dat regelmatig stofzuigen ook helpen om je slaapkamer pollenvrij te houden, maar het stuifmeel is zo klein dat de kans bestaat dat die weer de kamer in gejaagd wordt. Een speciale stofzuiger die door het Astmafonds wordt bedoeld is de Dyson, niet goedkoop, maar als het je leven een stuk prettiger maakt, waarom je die dan nog niet hebt? Heb je jeuk aan je ogen, wrijf dan niet.Stuifmeel die aan je handen zitten, kun je zo overbrengen en de pollen sterven in je wimpers en wenkbrauwen zitten wrijf je je ogen in. Je kunt de irritatie verminderen door een vochtig washandje op je ogen te leggen of je ogen te spoelen met water. Ook het druppelen brengt verlichting. Een oude wijsheid is door dagelijks een theelepel honing je thee te doen, heerlijk zelfs, of neem een hap honing als je opstaat. Op de markt is altijd wel iemand die zelfgemaakte verkoopt. In honing zitten namelijk vaak kleine hoeveelheden pollen !! Hooikoortsklachten kunnen bestreden worden met antihistaminica. Deze blokkering van de werking van histamine, een stof die bij een allergische reactie in het lichaam vrijkomt. Tegenwoordig zijn veel geneesmiddelen tegen hooikoorts vrij verkrijgbaar bij de drogist en apotheek. Soms zijn er meerdere middelen nodig om alle klachten aan te pakken. Bijvoorbeeld het ene middel om de verstopte neus te behandelen en naast een ander middel om de jeuk in het ogen te voorkomen.Tabletten werken in het hele lichaam tegen alle hooikoortsklachten en werken meestal 24 uur lang. Ze werken niet alleen tegen de klachten in de neus en ogen,  maar ook tegen benauwdheid en het algehele lamlendige gevoel dat je hebt bij hooikoorts. Neussprays werken tegen de klachten in de neus en de ogen, zoals niesbuien, loopneus en tranende, branderige ogen. Oogdruppels werken effectief bij hooikoortsklachten in de ogen. Nou, kunnen we hiermee de zomer zonder extra veel klachten door? Geniet ervan en zorg dat je altijd de middelen in huis hebt, of in je auto als je onderweg bent. Het is niet besmettelijk, maar met de huidige crisis zijn we tegenwoordig wel angstig met iemand die de hele tijd loopt te niezen.vrijheid en maak lange wandelingen, de natuur is prachtig nu en het wild is minder schichtig.


34/100 IJskoffie
Het is koude melk met daarbovenop een crème-achtige koffielaag. Het is super makkelijk om te maken en ik vind het vooral een heerlijk zomerdrankje. Het is heel simpel. Het enige wat je nodig hebt is melk, oploskoffie en suiker. In nog geen 5 minuten je de lekkerste ijskoffie.
Ingrediënten voor 1 glas: 
3 theelepels oploskoffie
2 eetlepels water (alleen als je oploskoffie gebruikt)
2 theelepels suiker (naar smaak)
150 ml koude volle melk
ijsklontjes
hoog glas (en een rietje) hoog glas kunt ook een scheutje Amaretto door de melk roeren en voor verwende kwasten een dotje slagroom met caramel op de ijskoffie als die klaar is, ook heel lekker.
1. Meng de oploskoffie met de suiker en het water.
Mix dit met een garde of mixer totdat er een crème ontstaat. Wij gebruiken zelf koffie in poedervorm, wanneer je grove korrels hebt, kan je beter heet water gebruiken, dan lossen ze beter op.
2. Doe de ijsklontjes in een groot glas en giet de melk erover. Voeg de koffiecrème toe.
Zelfs doorroeren en dan genieten ....

35/100 Bronnen van wijnvreugde
1. Een verstandig onthouder drinkt af en toe een glaasje ...
2. Een dominee heeft ooit gezegd: 'wijn is de vijand van de mens', maar in de bijbel staat geschreven: 'min ook uw vijand ', intens!
3. De wijnstok brengt meer druiven voort wanneer hij jong is, maar betere wanneer hij oud is.
4. Er zijn meer oude wijndrinkers dan oude artsen ...
5. Drink water als een os en wijn als een koning.
6. Het is vrijdag, tijd om een held te zijn en wat wijn te rood die in de fles zit.
7. De wijn is van de dranken de nuttigste; van de geneesmiddelen de smakelijkste en van de aangenaamste voedingsmiddelen.

36/100 Begroeting en afscheid
Het is soms heel verwarrend, voor ons dan, want je elkaar nou 's morgens ontmoet,' s middags of 's avonds: het kan allemaal met één woord of met een apart woord, hieronder lees je er iets meer van. allô (of allo ) als ze de telefoon opnemen. Ons hallo wordt in het Frans salut of bonjour .
Salut komt oorspronkelijk uit het Latijn en betekent eigenlijk heil .
Het kan in de informele omgangstaal zowel bij begroeting als bij afscheid gebruikt worden : hoi !, Doei = salut !!
Als de buren bij ons op bezoek komen wordt al op een afstand "coucou" geroepen, dat doen ze ook als ze ons een bericht sturen via whatsapp ofzo.  à plus. Goedemorgen en goedemiddag bij begroeting wordt ook gewoon vertaald met bonjour. Goedenavond is bonsoir , zowel bij begroeting als bij afscheid. Wens je iemand nog een prettige dag, middag of avond, dan zeg je: bonne (fin de) journée, bon après-midi en bonne (fin de) soirée.
Welterusten is bonne nuit , eventueel aangevuld met:
f ais de beaux rêves! ( droom maar lekker!) Dag in de betekenis tot ziens is natuurlijk au revoir. Vaak hoor je ook een afkorting van à plus tard: tot later. Bientôt, à tout à l'heure, à tantôt betekenen tot spoedig, tot zo van tot straks .je Kunt vanzelfsprekend also tot morgen Zeggen à demain van à dimanche als dat zo uitkomt. Adieu (lett. tot bij God ) is. Hetzelfde bonjour kan, vreemd genoeg, ook een tegenovergestelde betekenis hebben: als je bijvoorbeeld een uitdrukking hoort als "Bonjour la confiance!"  dan betekent dat juist dat er geen vertrouwen meer is: "wegvertrouwen!" of liever nog: "Vertrouw je me soms niet? "Zijn we zijn nu allemaal klaar voor, willen we nu wat meer vrijheid hebben, kunnen we best meer Fransen tegen het lijf lopen!

37/100 Samen koken in Frankrijk
Dit keer laat ik het woord aan een NLse plaatsgenoot, die voor zijn werk 3 dagen bij ons was en 4 dagen bijboekte.
Ontspannen koken, zonovergoten genieten en gezellig samen op pad: dé locatie voor een culinaire vriendenreis om je vingers bij af te likken. 
Verslaggever John van der Rest nam een kijkje in de keuken van Vincent en Berdien , in het groene heuvelland van het Franse departement Lot ligt "Résidence Le Magnolia". 'Pas op meiden, een journalist; vanaf nu alleen nog maar nette grapjes maken! '
De sfeer zit er goed in als ik op een zonnige septemberochtend de keuken van Le Magnolia binnenstap. Er wordt gehakt, gesneden, geroerd en veel gelachen.Onder begeleiding van gastvrouw en chefkok Berdien kookt een groepje vriendinnen deze week Mediterraans. Geuren van sinaasappel, bradend vlees en verse rozemarijn doen me nu al watertanden. Hoe laat gaan we aan tafel ?? Eerst leidt Vincent me rond door het uit natuursteen en glasrokken landhuis: hout en warme tinten geven de gastenkamers en salons met schouw de juiste stam. We wandelen over het landgoed.
De twee hectare grote parktuin met boomgaard, bos, vijvers en zwembad ademt de sfeer van het groene Zuidwest-Franse platteland. De middelgrote plek in huis is natuurlijk de keuken.Je kookt met uitzicht op de cour, de zonnige binnenplaats waar een sfeervol gedekte tafel wacht op het vaste ritueel van het klinken van de glazen en de presentatie, door trotse koks, van de culinaire resultaten van die dag.
Kookgast Christine: 'Alleen al het neuzen in die oude spulletjes is superleuk. '
Anderen buiken uit aan het zwembad met een goed boek van een middagdutje onder de ruisende sparren achter op het landgoed. Hier spot je met wat geluk in de avondschemering reeën of herten, terwijl de zon als een rode bol langzaam achter de bomen wegzakt en een schaarse wolk in vuur en vlam zet. Samen ontmoeting met het duister daalt stilte over de tuin. Vleermuizen scheren boven onze hoofden.
Vincent ontsteekt een kampvuur.Onder een heldere sterrenhemel klinken opnieuw naarostende glazen en genieten van de restanten van het middagmaal. 
Christine met een vette knipoog: 'Zaterdag beginnen we met de Ahornsiroop vastenkuur'. Berdien: 'Iemand zei eens: we zijn vijf kilo aangekomen van het eten en zes kilo afgevallen van het lachen'. Vincent deelt stukjes Cabécou uit, een lokaal kaasje. 'Pwah, wat stinkt t'ie.'
Door als groep iets te gaan doen, leer je elkaar beter kennen.
Keukengeheimen 
Terug in de keuken de volgende dag sluit ik me aan bij de vrolijke dames, die hier al een paar dagen vertoeven. 'Oh, maak je foto's?
Kunnen we zo in de Elle Eten! ' ' Wat is dit een leuke keuken om te koken. 'Waar is die handige pepermolen? '
'Proef eens? Zooo, da's lekker! ' Tussen de bedrijven door vertellen de vriendinnen waarom ze voor deze vakantie kozen. Christine: 'Wij koken graag en combineren dat liefst met een zonnige vakantie op het platteland.
Bergerac is maar anderhalf uur vliegen vanaf Schiphol en met een huurauto hebben we hier alle vrijheid '. Els: 'Wij zijn geen strand- en zwembadtypes en ontdekken graag de omgeving. Zo heb je hier op een steenworp afstand van het oude stadje Les Arques, met prachtige beelden van de kunstenaar Zadkine en iets verderop het pelgrimsoord Rocamadour. Je kunt ook heerlijk shoppen in Cahors. En dat allemaal onder een strakblauwe lucht, geweldig! '' Berdien, hoeveel witte wijn moet bij de Risotto? '
Berdien houdt ondertussen in alle rust overzicht over het culinaire proces. Ze is in de keuken duidelijk in haar element, heeft mensenkennis en gevoel voor humor. Als selfmade kok met jarenlange ervaring in catering en het verzorgen van culinaire workshops, blijkt ze een natuurtalent in het koken met groepen. Wie denkt dat je deze dagen alleen Franse gerechten kookt, zo'n vijf per dag, heeft het mis.
Berdien en Vincent, ook een ervaren kok, hebben de keukengeheimen uit allerlei van de wereld in de vingers: Afrikaans, Australisch, Russisch, Zuid Amerikaans, Thaïs, Frans, Italiaans, Spaans, etc. .... wow, uit maar liefst 34 landen !!
Geef voor vertrek gewoon door wat je wilt leren. Frans koken is hier natuurlijk wel extra aantrekkelijk.
Berdien: 'We nemen gasten graag mee naar boerenmarkten in de dorpjes hier in de buurt. Daar zie je een deel van de ingrediënten uitgestald en ontmoet je bijvoorbeeld de eendenfokker, kaasmaker en groenteteler die voor ons produceren. Weten waar je ingrediënten vandaan komen, maakt koken nog leuker. 'Vincent serveert tussendoor koffie, tafel en schenkt tegen het einde van de kooksessie een Ricard in, een typisch Frans aperitief. Mijn eetlust is dan al flink gewekt. De geuren van de langzaam garende magret de canard à l'orange (eendenborst met sinaasappelsaus), risotto, quiche de roquefort (eitaart met blauwe kaas) en een blik op de afkoelende clafoutis de cerises (kersentaart) do my maag al rommelen.
Tussen maart en december is het prima vertoeven op Le Magnolia. De ergste warmte is in juli en half augustus. Vincent: 'Alle seizoenen hebben hier hun charme: het voorjaar met de frisheid van ontluikende fruitbloesems, de zomer met boerenmarkten, fietstochten door de bossen en koele rosé op een terras. De herfst brengt wild op het menu en kleurenpracht in de bomen. Voor onze vriendinnenclub was dit vakantie ideaal.
Vergeet de winter niet met een heerlijk haardvuur, spelletjes en een glas Cahors (Malbec) na een stevige wandeling.
We kijken terug op leerzame, rustgevende en gezellige dagen. Els: 'Berdien en Vincent creëren een gevoel van samenzijn.
Dat maakt de plek en de mensen snel vertrouwd. '
Christine:' We zijn niet snel tevreden. We leerden nieuwe gerechten koken, genoten van lekker eten, goede wijn en boeiende mensen en gingen er samen veel op uit.
Helemaal top! '' Het vuur knettert. Vonken beschrijving in het koele duister van de nacht. Gezichten lichten op in het schijnsel van de vlammen die ons verwarmen. De wijn vloeit. Het gesprek verdiept zich. 
We praten over de kwetsbaarheid van het leven; over ouders, kinderen en relaties. Niets hoeft, niets is geforceerd. Het is pure interesse, het delen van levenservaringen en jezelf durven zijn bij je vrienden en bij mensen die je in korte tijd leerde vertrouwen.
De volgende ochtend zwaaien Berdien, Vincent en ik de vriendinnen uit. Het licht van de in nevelen opkomende zon glijdt als een gouden deken over het dal voor het huis. Christine: 'Het lijkt Villa Felderhof wel!' Het heeft iets bijzonders, samen reizen met vrienden; meer dan 'leuk en gezellig'. Door als groep iets te gaan doen, leer je elkaar beter kennen. Samen je weg zoeken verbroedert; net als samen genieten, lachen en soms ook afzien.
Koken op Le Magnolia past helemaal in dit plaatje, behalve het afzien dan. Ook ik kan nu volmondig beamen wat elke kok en levensgenieter weet: liefde gaat door de maag; ook tussen vriendinnen.
Door John van de Rest (travel with friend) 
Kijk voor ons programma op www.kokeninfrankrijk.com .

38/100 Samenwerken
Het was augustus 2019, onderweg naar Montcabrier.
Komt een auto ons tegemoet met knipperende lichten, daarachter eentje met alarmlichten. Politiecontrole??, schiet er door mijn hoofd. Ik geef wat gas terug. En opeens staan we achter een stilstaande auto met knipperlichten aan die moest wachten op een boom die aan het oversteken was. Oversteken (op de fiets) ... nee, hij was omgevallen, midden op de weg. Finaal onderaan afgebroken, terwijl er een meterslange kruin aan zat. J & J reden al terug, Berdien claxoneerde ... van HO STOP!
Ik was al uitgestapt en aan de andere kant begonnen mensen al aan de boom te trekken. Had geen zin, hij was loei zwaar. Wat nu ... omrijden via Goujounac? Neehhh, zonde van de tijd. Iemand riep: "Hé Vincent, heb jij je sleepkabel bij je?" Ik riep: "nee, á la main !!"
Een Francofiel probeerde de achterkant aan de stam de boom op te tillen, dat lukte natuurlijk niet. Er kwamen meer kerels, ze begonnen al losse takken weg te halen. Geweldig, dus we waren nu bezig om de boom met de hand naar de zijkant te slepen. Zou dat lukken?
Ja ... jawel, de boom begon al te bewegen. Ik denk met 10 - 12 man sleepten we te boom de weg over. Echter nu konden we wel doorrijden, maar één weghelft was nog vol takken die nog aan de boom vastzaten. En ja hoor, een stel doorzetters trokken ook die takken omhoog en verdomd, de boom rolde op z'n zij en het hele geval lag in de berm. Het verkeer kon weer doorgaan.
Mijn witte broek was nog schoon genoeg en handen wassen kun je overal doen. Dus toen, na een oponthoud van nog geen 10 minuten, konden we onze weg vervolgen.
Aard van dit verhaal: samenwerken met een stel doordouwers van verschillende nationaliteiten, er werd niet geroepen, er werd niet gecommandeerd, we deden allemaal alsof we dit al eerder samen hadden gedaan. Geweldige ervaring was dit weer.
Geniet van de vrijheid, ik merk wel dat het overal een stuk drukker wordt.

39/100 Hoe leuk kan het zijn?
Het was 8 augustus 2019 en zijn we naar de "Lot of Saveurs" geweest in Calamane. Daar was een avond-eet-markt oftewel een marché gourmand.
Geen bekenden gezien, alhoewel ... een Engels echtpaar die we wel eens tegen zijn gekomen en die daar in de buurt woont.We waren er vrij vroeg, 18.30 uur en alle tafels waren nog leeg. Dus we kozen een tafeltje van 6 op het einde van de rij en aan het begin van de markt.Eerst maar eens kijken wat het aanbod was: 4 biertjes van de tap; 2 wijnboertjes; 2 eendenboertjes; bakker die ook lekkere taartjes en "amandines" (amandelstengel met merenque) bij zich had; bio-ijs; macarons (hele mooie); salade boertje met een mooi vinaigrette; boertje met lamsvlees. Ik nam een biertje van de tap en Berdien een fles bio witte wijn. De laatste niet goedkoop, maar dat waren we wel gewend als je een lekkere witte wijn koopt.
Terug aan onze tafel begint het al aardig vol te lopen.
Er liepen 2 dames langs en ze vroegen of ze bij ons mochten zitten. Geen probleem, normaal gaan we met onze gasten, of buren, of vrienden, of allemaal, maar nu waren we alleen en klaar voor een nieuw Frans contact. Ondertussen was door plaatsgebrek links van mij een echtpaar op de stenen rand van het bruggetje gaan zitten, met hun wijntjes op de muur en bord in de hand. Ik heb daar een foto van gemaakt. De dame zag het en vertelde het aan haar partner. De dames hadden een frisje en een kant-en-klaar stokbroodje gekocht en al gauw kwamen papieren op tafel en werd er hevig gediscussieerd.
Berdien vroeg of ze een evenement aan het organiseren waren. Jaha, hoe weet je dat? Dat was nogal duidelijk. Maar goed, we hebben ze maar met rust gelaten maar kregen nog wel even de folder aangereikt van het dorpsfeest in Gigouzac van augustus. Op een gegeven moment worden de papieren ingepakt, het broodje was op en het laatste slokje werd naar binnen gegooid en vertrokken de dames. À bientôt werd er nog geroepen en we zaten weer met ons tweetjes. Maar niet lang, het echtpaar op de rand van de brug grepen hun kans en kwamen bij ons zitten. Waren we weer met ons viertjes. Zij komt uit Spanje en hij uit Duitsland en hadden samen in Zuid Spanje een crêche en waren naar het noorden getrokken om het Franse land te ontdekken. We raakten al gauw aan de praat: in het Duits, Frans en Engels door elkaar en het klikte gelijk. Even later kwam er een Frans echtpaar aanzitten, die nét onder Parijs wonen. Ook zij werden in de gesprekken meegezogen en al snel ging de fles van links naar rechts en van voren naar achteren. Bijhalen was voor niemand een probleem en al snel stond het muurtje met een aantal lege flessen het tafeltje van de 6 internationale gasten in de gaten te houden. Arne, de Spaans-Duitser ging vlees halen om te barbecuen, het bleef gezellig. Na een kwartiertje kwam hij terug en had voor iedereen 2 lamskoteletten meegenomen. Berdien pakte haar pot ravigotte saus uit de koeltas en vol bewondering ging die ook de tafel rond en en was al snel leeg. Toen pakte ik 2 potjes met de lekkerste kruidenboter en iedereen zat te smullen en te smikkelen. O, o , o wat was het gezellig. Op het laatst nog 2 stokbroodjes gehaald met 2 amandines, maar omdat het afgelopen was (we waren de laatste gasten) kregen we er nog 3 amandines gratis bij!Ik heb Arne nog de foto ge-appt van toen hij en zijn vrouw op het bruggetje zaten en adressen werden uitgewisseld. Dat gebeurt wel vaker, een tweede contact komt nauwelijks voor, maar je weet het maar nooit. Later vertelde we dit verhaal aan een bekende lotgenoot en die begon te grinniken, die mensen waren bij hem te gast geweest!
Wat een verhaal hè beste vrienden, maar zo zie je als je eens een keer naar een andere, onbekende avondmarkt gaat, je nooit weet wie je tegen het lijf loopt.  Geniet van alles, de vrijheid, de regio, de vakantie, je gasten, familie, de zon en zorg voor afstand !!

40/100 Vrienden voor het leven
Volgens mij was het in het jaar 2000 dat we met de caravan een trektocht langs van de kust van Spanje terug kwamen en na 5 weken eindelijk weer op ons plekje aan de Dordogne bij st. Julien de Lampon neerstreken. Gelukkig hadden we gereserveerd, want het was altijd best druk op die openbare camping "Les Ombrages" aan de rivier. We stonden dan ook pal aan het water.
We waren amper klaar en kwam er een Nederlandse auto naast ons staan, vader - moeder en 2 zonen stapten uit en begonnen een enorme Dewaard tent op te zetten. Leuk om te zien, wij zaten al aan de wijn, de kinderen waren pootje aan het baden en steentjes over het water aan het "schufelen".
Even goeie dag gezegd, neen... hulp hadden ze niet nodig.
De tent stond al snel en er werd "rap een hap" bereid en tegen 21.00 uur hoorde ik de rits al dicht gaan. Wow, die moeten de hele dag in de auto hebben gezeten naar dit mooie plekje bij de brug.
Wij hebben nog heerlijk van de avondzon genoten, de kinderen gingen toen het donker werd hun tentje in en wij hebben nog naar de avondgeluiden zitten luisteren en genoten van de eerste Franse avond dat jaar.
De volgende morgen scheen de zon alweer, lekker uitgeslapen en de auto van de buren stond er niet.
Zeker naar de bakker of super, maar we hebben ze de hele dag niet gezien, totdat ze rond 19.00 uur terug kwamen, kookten en weer vroeg naar bed gingen. Amper een woord gewisseld. Dat ging zo nog 3 dagen door. Wij dachten, ooo die zijn kastelen aan het kijken, wat een actieve mensen !!
Maar de 5 dag kwamen ze rond 14.00 uur heel opgetogen terug en de rits ging open, stoeltjes naar buiten en "plop" zei de fles. Ik maakte gelijk de opmerking zoiets van: "en ... hebben jullie het huis gekocht?" Huh, hoe weten jullie dat? Tja, zeiden we, dat zat er wel in, dagen achter elkaar de camping af en opeens blije gezichten en die fles bubbels.
En ja hoor, ze hadden op de berg in Souillac een huis gekocht, daar mochten ze na 6 of 7 maanden al in.
De dagen daarna aten we samen aan een lange tafel en de dames kookten samen het eten en de mannen haalden hout om een groot kampvuur aan de oever te maken. Echt heel gaaf. Maar aan alle leuke dingen komen een eind en ze zwaaiden ons nog na met de woorden, jullie moeten ons eens een keertje opzoeken!
Dat hebben we geprobeerd, in 2004 hebben we ze gezocht, we hebben de hele godvergeten berg van Souillac afgezocht en gevraagd naar "les Hollandais". Maar niemand kende hun en niemand kon ons verder helpen. Hele middag naar gort en toen zijn we maar boodschappen gaan doen bij Leclerc. Karretje vol voedsel voor de komende dagen. Bij de kassa een lange rij, pffff totdat opeens iemand achter Berdien aan haar haren trok:
"jij ook hier blondje?". Wat krijgen we nou, potverdrie, riepen we allebei uit, de hele middag naar jullie op zoek en sta je achter ons bij één van de 10 rijen bij de kassa!
Om een lang verhaal kort te maken, het weerzien was geweldig en tot op de dag van vandaag zijn het vrienden voor het leven. We hebben de jongens backgammon leren spelen, we hebben kanotochten gemaakt, van de steilste glijbaan gegaan, ettelijke etentjes bij elkaar en zij waren ook de eersten die tijdens de aankoop van ons huis bij ons waren. Zelfs vorig jaar hebben we tijdens een verjaardag een reünie - lunch gedaan met ons viertjes op een lege camping met het eten van het restaurant om de hoek.
Zou kan het leven gaan, als ze 2 plaatsen verderop hadden gestaan hadden we nooit iets van ze geweten.
Geniet van alle vriendschappen, vooral nu.

41/100 Crêpes
Jongens, aan tafel, de pannenkoeken zijn klaar !!!!
We stormen de keuken binnen er staat een dampende toren van pannenkoeken midden op tafel. Met daarnaast een schaal met gebakken appeltjes, gebakken spekjes, boter, appelstroop, pannenkoekenstroop, gember, plakjes kaas, plakjes banaan, pot suiker en weet ik allemaal meer.
Het waren heerlijke tijden en het maakte niet uit wanneer, zomers, 's winters, in de herfst of in de lente: pannenkoeken eten was altijd een feestje.
En het is zo simpel, alhoewel, tegenwoordig worden de pannenkoeken per stuk bereid, met de ingrediënten er al in, eerst de spek bakken, dan het beslag erover en dan laagjes cheese die dan lekker gaat smelten. Hmmmm.Een pannenkoek bestaat uit meel , ei erenmelk en wat zout, dat in een koekenpan met verhitte vetstof wordt gebakken . Hoewel tegenwoordig ook andere bestaan, werd een pannenkoek oorspronkelijk van half boekweitmeel en half tarwemeel gebakken. Sommigen maken een kunst van het omdraaien van een pannenkoek en werpen de pannenkoek vanuit de pan omhoog om hem weer omgedraaid in de pan terug te vangen. Pannenkoeken worden vaak opgerold of opgeplooid gegeten met zoete of hartige vulling. Men kan ze zowel warm als koud eten.
Is dat typisch Hollands (Nederlands tegenwoordig)?
Ik denk het wel, want als je de buren uitnodigt om pannenkoeken te komen eten, zijn ze allemaal verrast door de dikke laag beslag waar de koek van gemaakt wordt.
De bloem die je hiervoor gebruikt is normaliter tarwebloem, maar kan ook van haver of speltmeel gemaakt worden. Als er maar een eitje in gaat en wat zout. nog wat kan worden gevuld, van kersen met room tot zalm en kaviaar.Zo kennen we de American pancakes, klein, dik, rond met alles erop en eraan, vooral zoet en je serveert ze bij een brunch, als ontbijt of als nagerecht.n het zuiden van het Duit sland zijn Pfannkuchen bekend. Ze zijn fijner dan de gangbare pannenkoeken en worden in Oostenrijk Palatschinken, in Tsjechië palačinky, in Slowakije palačinky, in Hongarije palacsintaen in Roemenië plăcintă genoemd.
De okonomiyaki is een Japanse pannenkoek.
Een wrap is een opgerolde pannenkoek met vulling van Mexicaanse oorsprong In Frankrijk hebben we de crêpe, (galettes en tourtous).
Ja wie kent die niet. Dat is eigenlijk net zo gewoon als op de hoek een frietje halen.
Eigenlijk is de crêpe geen pannenkoek, maar een flensje.
Een crêpe wordt zo "natuur" mogelijk gegeten, ze kosten bij een braderie ook maar één euro, of 2, maar dan krijg je een schep Nutella overheen. Bij de avondmarkten staat er altijd een mannetje die de crêpes doet, in het begin zie je hem een beetje ijsberen, maar halverwege de avond staan de parels op zijn voorhoofd en de sliert crêpe-liefhebbers is wel 15 meter lang. Met deze crisis misschien wel 25 meter.
Het bekendste crêpe-je is wel de "Crêpe Suzette", zie mijn blog 17 Toetjes - Desserts.En wat eten jullie in het weekend ?? Geniet ervan, want de zomer is terug en gaan we een heerlijke tijd tegemoet. En bedenk als je op een markt of avondmarkt in de rij staat om zo'n crêpe te bemachtigen, het is oer Frans en vraag om iets speciaals erop, vaak hebben ze een heerlijk jam die je erop mag smeren.

Enter your text here...

42/100 Bizar en wat een (on) geluk
Het is al weer een paar jaar geleden, maar toch wil ik je dit verhaal niet onthouden:
om 00.45 uur werd ik wakker van een voorbijrijdende auto. Of ik sliep nog nét niet. Opeens geen motorgeluid en een doffe klap. Ik stond gelijk naast mijn bed en zei tegen Berdien: "een ongeluk, vlug we gaan kijken."
Maar Bé zei ... "neeeh, ik heb niets gehoord."
Dus ik in de kleren, pakte mijn zaklamp en GSM en rende het pad op richting straat, doe de poort open en schijn van links naar rechts. Niets te zien ... ik liep terug naar huis, maar het zat me niet lekker en keer om en loop richting Cazals en ik zag een flink bloedspoor en een biefstuk van 2 kilo op de weg liggen, ik rende verder, met de lamp schijnend het weiland in. Ik zag iets geels staan, onder een laag struikgewas. Ik riep, iemand riep terug "aloooo", ik erheen.Stond in het weiland, onder een talud van zeker 2 meter, door takken en struiken gelanceerd, een open sportwagen van het type Lotus. Iemand wilde zich eruit te wringen, maar de auto zat onder het struikgewas wat ie meegevoerd had. Ik liep verder en zag een hand van iemand die het talud op wilde klimmen en ik trok hem de kant op. Helemaal onder het bloed, hoofd en handen. Het zijn slechts schrammen van de takken, waardoor hij heen is gevlogen. Boven aan de weg kwamen mijn vragen: ben je alleen en wat is er gebeurd. Ja, hij was alleen en toen alleen: sanglier - sanglier.
Er kwam een wagen aanrijden en dat blijkt bekenden van de man te zijn. Binnen enkele seconden stapte de bloedende man de wagen in en was weg. Zei niets, bedankte niet, weg was ie. Ik heb het gebied en vond onderzocht in een greppel een joekel van een everzwijn. Morsdood. Ik ging de auto eens bekijken. Finaal in elkaar, linkervoorwiel weg, koplampen ook, voorruit verbrijzeld en rechter achterwiel in tweeën gebroken. Hij was echt van de weg dwars door de struiken het weiland op gelanceerd, zeker 25 meter. Recht vooruit. Geen remsporen en op 30 meter na in mijn achtertuin.
Ik naar huis, vertelde het Bé en kon 2 uur lang niet slapen van de hartkloppingen. Ik werd om 06.45 uur wakker en ging weer kijken, kwam net de chauffeur zelf ook kijken. In een schoon shirt en netjes gedoucht. "Depanage" riep hij en was weer weg. Hij ging dus een autoambulance halen. Zei weer niets, herkende mij wel van een paar uur eerder, dat was het dan. Hij heeft geluk gehad, heel erg veel geluk. Was ie de greppel afgereden, dan had ie een flinke boom geplaatst of was ie over de kop gegaan.Wagen werd later afgevoerd, politie erbij, sanglier door de brandweer afgevoerd en het leek alsof er niets was gebeurd, een doorkijk van de alleen weg naar het weiland. De takken, onderdelen van de auto en alle zut die hij heeft meegetrokken, heeft ie maar laten liggen.Dus beste LOT-genoten, pas op voor overstekend wild, vooral met hoge snelheid!

43/100 De patissier 
Je moet heel precies zijn, want in de receptuur telt elke gram. Een lunch of diner afsluiten met een lekker en liefst oogstrelend dessert en goede friandises bij de koffie is belangrijk. Belangrijk? Het is gewoon hartstikke lekker !!
Het zijn vaak de laatste momenten van een maaltijd die de gast het meeste bijblijven. Het patissiersvak is een prachtig beroep dat voor mijn gevoel wat ondergewaardeerd is. Zo heb je bijvoorbeeld voldoende ruimte en een koelbank nodig, je kan niet zomaar tussen de andere koks werken. Luchtvochtigheid en temperatuur in de keuken spelen een grote rol, net als de oven en de temperatuur van de oven. Groente van vlees kan binnen bepaalde bandbreedten, soms niet verschillende garingen hebben, maar patisserie niet, dat luistert veel nauwer.
De temperatuur van bijvoorbeeld chocolade en de temperatuur in de ruimte waar je werkt maken of breken je werk.
Het werk is daarom niet voor iedere kok geschikt en er zijn maar weinig koks die 100% patisserie willen doen.
Ze vinden het te veel gefriemel en hebben er wat minder geduld voor. Los van persoonlijke voorkeuren is het soms ook een kwestie van te weinig begeleiding waardoor koks in restaurants niet voor patisserie kiezen.
Het is ontstaan tijdens een service met veel uitzonderingen van lactose en gluten, waardoor men de desserts ontdeed van delen van het garnituur. Daarna is het doorontwikkeld. Het Vlinderdessert is een van de meest in het oog springende desserts. Het bestaat uit een ornament van chocolade in de vorm van een staande krul met een vlinder erop. De onderkant bestaat uit een telkens wisselend dessert, vaak in de vorm van een rond taartje. De kleur van de vlinder is afhankelijk van de ingrediënten van het dessert. In het algemeen werken ze graag met de blonde Dulcey-chocolade en met de donkere Manjari-chocolade van Valrhona. De laatste ontwikkeling ook heel goed met rood fruit. Het mooie van chocolade is dat je ieder object dat je in gedachten hebt ervan kan maken. Dat kan met bijvoorbeeld groente niet. Dus we blijven toetjes eten, maar wel wel van die lekkere, gemaakt door een topkok die daar al zijn tijd aan besteed.
Alleen tafels tot 10 personen, éénrichtingsverkeer en bij het halen van een "mondkapje" verplicht.
Maar goed, we gebruiken toch allemaal ons gezond verstand, of niet?
Het is belangrijk dat het patissiers vak blijft bestaan en dat worden doorgegeven en niet verloren gaan.
Zo kunnen we in de toekomst ook prachtige klassiekers als soufflés blijven eten.

44/100 Vertrouwen ...
Bij de bakker.
Ik was weer eens bij de bakker in Cazals om één van zijn lekkerste stokbroodjes te halen. En natuurlijk had de bakker bij ons in het dorp een prijs gewonnen van de lekkerste baguettes, want die zijn lekker !! 
Die kost € 1,10 en ik gaf haar een briefje van 20 en excuseerde me dat ik geen klein geld had.
Geen probleem, ze toverde heel rap het wisselgeld uit haar lade en gaf het me. Ik zei dat ik de volgende keer een hoop kleingeld zou meenemen, die spaar ik in een aparte pot. Dat vond ze reuze en de volgende dag al was ik er weer met een zakje met 1, 2, 5 en 10 eurocenten.
Met daarop een briefje dat het € 30,00 was.
Daarbij gaf ik haar mijn kaartje, maar dat was niet nodig want ze kende mij.
Echter, met een hele rij achter mij, de winkel is aardig popi, begon ze toch alles na te tellen, tjee, ik keek eens achterom en zag wat boze gezichten. Ik vroeg haar mijn € 30,00 en als het niet klopte zou ze mij dat een volgende keer zeggen.  Daarop vertrok ik en begon ze rustig verder te tellen. Ik heb daar maar niet op gewacht, maar een heleboel andere mensen wel.
Wat kunnen sommige mensen blij zijn met wat klein geld, terwijl in NL alles op 5 cent wordt afgerond, hier in LDF zijn ze nog niet zo ver , zal dat ooit eens komen?

45/100 Auto met drie wielen
Jaaaa, de vierde kwam ons met een rotvaart tegemoet.
We kwamen net van de supermarkt in Cahors, we draaien de dubbelbaan op en zien een autowiel recht op ons af komen. Diagonaal. Ik zette mijn wagen midden op de weg met waarschuwingslichten aan, want stel je voor de er een auto achter mij aan kwam met 110 en dan dat wiel tegenkomen.
Remgeluiden, claxons van bestuurders die niet meer waarom je opeens stil gaat staat en de band kwam steeds dichterbij, recht op ons af. Die pech had de automobilist voor ons, wil die de klap opvangen, of zou ie niet met een snelle beweging het wiel kunnen ontwijken?
Ik weet niet of je zelf wel eens je wiel hebt verwisseld, maar dat ding is niet te tillen en nu begon het te stuiteren ook nog.
En ja hoor, boem, met een knal kwam ie tegen de voorruit van ...... mijn voorganger. Hij lag er half uit en was helemaal versplinterd. En daarna hoepelde het gelukkig met een grote boog over ons heen, de berm in.
Toen pas keken waar dat ding vandaan kwam, aan de overkant, zo'n 150 meter verderop, stond een voertuig in de berm en de bestuurster stond er naast met letterlijk d'r handen in het haar. Wat is er gebeurd? Hoe kan dit nou? Wij er naar toe en ze vertelde dat de band net was verwisseld door de garage, blijkbaar had mannen het wiel niet vastgedraaid. Ik weet wel dat je na 100 km de bouten nog eens moet controleren, met ze had het net 5 minuten daarvoor laten doen. Wij, onze voorganger en de bestuurster van de nu driewieler kwamen gelukkig met de schrik vrij.
In Frankrijk zit er niet altijd een reservewiel in je auto, dus wij en andere weggebruikers hebben haar maar zelfs geholpen het wiel te zoeken en terug naar de auto te rollen. Wat een sensatie.
Rij recht, controleer af en toe de bouten van je wielen, kun je gelijk de spanning van je banden nakijken.

46/100 Buren van de buren
Het was 2019 en we organiseerden een muzikale vide grenier met een restaurant gedeelte op ons terrein. 5 dagen lang: 27 + 28 april en op 1 + 4 + 5 mei. Dus dat ging ons best goed af, tjee, wat als het weer zonnig en warm was geweest, dan hadden we het niet aangekund, het parkeerterrein stond wel vol met auto's en sommige moest ik er met de Explorer uittrekken omdat ze door de regen vastzaten maar enkelen wisten toch net slippend de uitrit te halen met een spoor drek achter zich aan. 
Zo was ook onze buurman van onze buurman aangeschoven en lieten het zich bijzonder goed smaken.
Het weer werkte niet mee, we hadden slechts een 10-tal standjes van mensen die probeerden hun zooi te slijten.
We hadden een barretje gemaakt met daarvoor lange tafels met parasols erboven. Toen mocht je nog met 20 man aan een tafel zitten. En dat ging best goed, de standhouders kijken vanachter hun stalletjes met argusogen toe hoe het ene biertje na het andere wijntje over de toonbank ging en dat de tafels werden bezet met dampende uiensoepen en varkenswangetjes. 
Flesje wijn, zoutjes, soepie, Waldorfsalade voor haar en de wangetjes voor hem en na een uurtje of 3 hielden ze het voor gezien en vroegen om de rekening. Hij betaalde met een cheque, een oude Franse methode om je schuld te voldoen.
Die cheque hebben we samen met 3 andere van dergelijke waardepapiertjes keurig met een begeleidend schrijven bij de bank in de bus gedeponeerd. 
Maanden gaan voorbij, eind oktober hebben we de crew verrast met een kookworkshop en wie weet doen we het nog eens.
Het bedrag van de buren van de buren hebben we nooit bijgeschreven staan. Pech en wat kun je, het opnieuw vragen met een excuus dat je het misschien verloren was? Neen, de bank wist het ook niet, dus voortaan maak ik een fotokopie van die dingen. Maar gisteren (lees 10 maanden later) werden we verrast door een bezoekje van de buurvrouw van de buren. Ze hand een mandje bij zich en een envelop. Eerst de envelop: daar zat het geld in wat ze ons ooit met een cheque hadden betaald, want ze had na een half jaar wel door dat daar iets mis mee was gegaan. Plus nog een doosje met witte, bruine en lichtblauwe eitjes en een zak met "szechuan pepertjes". Wow, we waren zeer verrast en Berdien gaf haar toen ze vertrok nog een mooie grote truffel mee, uit eigen tuin. Neehhh !! Dat was teveel, maar na aandringen nam ze het toch mee en werd voorgesteld snel langs te komen voor een apéro. Gaan we zeker doen!
Wat zijn er toch eerlijke mensen op de wereld.

47/100 Druiven !!
Wat is de natuur toch gul.
Uit eigen tuin zonder extra bewatering. Ik maak er sap van, die ik slechts 4 van 5 dagen goed kan houden, je merkt het als je de fles weer eens opent en er lucht ontsnapt.
Je kunt ze ook invriezen, blijft heel lang goed.
En de supergezonde druivenbladeren kun je als spinazie eten: als sla (jong blad), als stamppot, als soep, en je kunt ze voor houdbaarheid rauw of klaargemaakt invriezen of ze 2 dagen in zout water leggen om te fermenteren. Gefermenteerde druivenbladeren zijn heel lekker gevuld met aangezuurde rijst - citroensap, met olijfolie en evt. ui, knoflook.
En je kunt er thee van zetten, al dan niet gemengd met andere ingrediënten.
Druiven worden de "koningin van de vruchten" genoemd omdat ze sinds de oudheid een van de meest voedzame en medicinale voedingsmiddelen zijn die er zijn.
Druiven zijn een rijke bron aan 6 soorten suikers, 19 aminozuren, 12 polyfenolen, vitamines (A, C en B-complex), mineralen (calcium, magnesium, boor, mangaan, ijzer, selenium, fosfor, silicium en kalium) en enzymen.
Ze bevatten grote hoeveelheden krachtige antioxidanten (bioflavonoïden, resveratrol en anthocyanen) en zijn een algeheel tonicum (aansterken) en reinigen via lever en gal, later de ontlasting, zijn bloedzuiverend, geven sneller een vol gevoel waardoor je eerder genoeg hebt gegeten. 
Druivenbladeren kun je een bewaren in een bakje water - als je ze niet meteen opeet, dan blijven ze zacht. 
Ze zijn vetvrij en rijk aan kalium natrium, calcium en ijzer. Ze bevatten vitamine C, E, K, en A, en B6. Daarnaast nog flavonoïden (flavanolen, anthocyanen, flavonolen en flavonen, fenolzuur, tanninen, resveratrol, benzoëzuur, benzaldehyden).
En als bonus nog organische zuren (wijnsteenzuur, appelzuur, barnsteenzuur, en protocatechuzuur).
Goed voor ogen, bloedvatenstelsel en ontstekingsremmend.
Druivenpitten staan bekend om hun geneeskracht en zijn ook heel gezond. Er wordt zelfs olie van gemaakt.
Maar het belangrijkste: je kunt er wijn van maken !!

48/100 Vincent
Je zult wel denken, wie gaat hier nou iets over schrijven?
Ik dus.
Want over wie is er niet zoveel geschreven dan over Vincent.
Die schilder? Dat liedje? Die wijnliefhebber? Die Bekenees? Die poort in St. Malo? Die Vincent die als God in Frankrijk leeft? Dat wijnhuis? Die naamgenoot? Dat gebouw? Die Heilige die ze ook Sint hebben genoemd, alleen heeft ie geen paard maar een glas en een druiventros in zijn handen? Er is zelfs een kathedraal naar hem vernoemd …
Oja ?? Heb je die Brut wel eens gedronken: laat maar, die zit maar op 8,5 % .
Genoeg?
Maar al die straatnamen in de grote steden, gebouwen, internationaal. Je wilt het allemaal niet weten?
Nou oké, scrol dan maar verder, maar ik heb kunnen achterhalen dat het iets moet zijn uit het noorden van Scandinavië.
Ik zal je uit die droom helpen: Vincent is een voornaam die is afgeleid van het Latijnse werkwoord vincere ("overwinnen") en betekent: 'zij zullen overwinnen'.
Tja, nu beginnen we het te begrijpen.
De naam staat slecht op positie 263, dus als je eenmaal die naam hebt overwonnen, tja, dan moet je het maar waar maken.
Doordat er diverse heiligen met deze naam waren, werd de naam al in de Middeleeuwen populair. In de Zuidelijke Nederlanden kwam de naam in de veertiende eeuw op, in het noorden aan het begin van de zestiende eeuw. Vanaf de zeventiende eeuw kwamen er ook vrouwelijke vormen voor. Vrouwen, ik ben nog nooit een Vincent met een voorgevel tegengekomen, wat is dit nou? Laten we het maar bij het mannelijk geslacht houden, alhoewel een stoere dame met 2 mooi glazen in haar handen en blonde lokken tot op de bilnaad die mij toewuift dat ze een mooie Malbec uit 2012 heeft opengetrokken, tja, daar zou ik wel voor vallen … en opstaan !!
Ik gebruik voor vrienden om me heen wel eens de naam Vinzzz. Weet ik veel dat Vinz (met slechts één z) ook weer een naam is die in 2019 zelfs 74 x is gebruikt bij een nieuwkomertje.
Maar goed, ben je het al zat? Deze Vinzzz komt uit het Oosten van NL, ook wel eens gezien in de Lot, Zuid West Frankrijk. Geboren uit een couturier die heil zag in o.a. Coco Chanel, Rodier en Max Heijmans en een dochter van een pianohandelaar van Rippen. Best goed gedaan mag ik wel zeggen, guitig, gulzig, goedlachs, groezelig, gezellig en in voor een een lange tafel met gezellige gasten. Met een goeie fles op de tafel, vlees van de grill en goed brood en lekkere salade met wat pittige sausjes, wil deze Vincent het leven wel als zijn beste vriend aanvaarden. Met een best horeca verleden, was hij niet ooit de jongste kroegbaas van NL op 21 jarige leeftijd en 2 jaar later ook nog in het bezit van zijn resto? Dat liep allemaal met een sisser af, daarna ging het best wel goed met deze jongen. Ze lachten erom, toen ie het BMW gebouw in Nijmegen kocht om daar zijn catering bedrijf in voort te zetten, 300 m2 keuken, 150 m2 magazijn met 3 docks, kantoor en showroom, het was niet mis. Samen met zijn liefde besteeg hij alle problemen om te scoren en in heel NL en stukje West Duitsland werd er geroemd om Vincent, die samen met zijn Berdien wel 35 internationale versies van het lekkerste uit allerlei landen op tafel wist te brengen, samen met zijn 8 chefs. Niets was hem teveel, 65 uur in de week was niks, maar in 2006 vond hij zijn stek in LDF en dat deed de deuren sluiten en zijn vrijheid openen.

49/100 Oesters
Begin deze week at ik als voorgerecht bij een resto in Daglan 6 heerlijke oesters.
Met een halve citroen en wat brood en ik vraag er altijd een pepermolen bij.
Een oester is een eetbaar weekdier dat in ondiepe, warme wateren van de oceaan leeft.
De schelp bestaat uit twee kleppen, de bovenste is vlak en de onderste gebogen.
De buitenkant is ruw, grijskleurig en hard; aan de binnenkant bevindt zich het vlees dat kan variëren van romig beige tot grijskleurig.
De smaak varieert van zout tot zacht. Oesters worden meestal levend gegeten.
De meeste soorten zijn te klein om te kunnen worden gegeten, maar de Amerikaanse of gewone oester kan 5–15 cm groot worden en de Japanse oester zelfs tot 40cm groot. Je eet (slurpt) de oester vanuit de schelp inclusief het vocht, met eventueel citroensap en wat verse peperkorrels erop.
In warme wateren groeien oesters in 5,5 jaar tot het gewenste formaat; in koelere wateren duurt de groei ongeveer 4 tot 5 jaar.
In Europa zijn er grote oesterkwekerijen langs de Zuid-West Franse Atlantische kunst vanaf Bretagne tot aan Bordeaux.
Je vindt de oesters vaak op zondag op de markt, want de Franse eten ze graag op hun vrije dag. Ik ook en vorig jaar kregen we bezoek van vrienden uit Souillac die de week daarvoor 14 brandweermannen te gast hadden in hun vakantiehuis. Eén van die spuitgasten nam een kistje Franse oesters mee voor de eigenaren, die het op hun beurt weer mee naar ons namen. Wat hebben wij daarvan gesmuld, bak mooie salade erbij, tipje mayo, tipje moutarde en een koude Viognier (of 2).
En de prijslijst is van een mooie oesterstand midden op de promenade van Cap d'Agde, waar wij graag aanschuiven.
Het Nederlandse centrum van de oesterkweek is het Zeeuwse Yerseke. Op de Nederlandse markt zijn van oudsher de Zeeuwse oesters populair.
Andere verkrijgbare soorten zijn Belon, Creuses blanches de Normandie, Fines de claire en Gillardeau.
In de oester is héél soms een parel te vinden, die een waarde van € 10,00 heeft en als ie mooi wit en scherp is van wel € 30.000,00 !!
Dus het eten van oesters zou behalve de heerlijke smaak, best eens interessant kunnen zijn.
Het openmaken (breken) van de oester is een speciale techniek. Dat doe je met een speciaal mes tegen de sluitspier.
Omdat de oester nog leeft, is dat niet gemakkelijk. Met een doek in je linkerhand (je kunt ook een speciale handschoen aanschaffen) met daarin een oester en in je rechterhand het oestermes, kun je de oester met een beetje ervaring al snel open maken.
Maar pas altijd op met gruis (kalksplinters), die bij het breken vrij kunnen komen en tussen het vlees kan gaan zitten.
Het grootste van de oester is de oneetbare schelp die per oester in omvang behoorlijk kan verschillen.
Omwille van eerlijke handel en om gelijke porties te kunnen serveren worden in Europa de oesters volgens een classificatiesysteem genummerd.
Hiervoor worden de volgende nummers gebruikt.
n°5 tussen de 30 g en 45 g
n°4 tussen de 46 g en 65 g
n°3 tussen de 66 g en 85 g
n°2 tussen de 86 g en 110 g
n°1 tussen de 111 g en 150 g
n°0 meer dan 151 g
Je kunt de oester in o.a. de volgende bereidingen aantreffen:
Oesters naturel (zo proef je de zilte smaak van de oester het beste
Oesters in gelei (ook lekker: www.smulweb.nl/recepten/702236/Oesters-in-gelei)
Oester gegratineerd (veel variaties mogelijk, met kaas, bechamel, broodkruim, etc.)
Oesters in witte wijngelei op broodcroutons
Oesters op Russische wijze (rauwe oester met kaviaar en citroen)
Oesters met ravigote (mayo-kappertjes saus)
Oesters à la Meunière (gebakken)
Oesters kirkpatrick (gegrild met worchestershiresaus, zwarte peper en spekjes)
Oesters met mornaysaus (gepocheerd)
Oestercocktail (oester in een yoghurt-vodka-bieslooksaus)
Oestersaus (ingekookte bouillon van oesters)
Oyster Rockefeller (gebakken of geroosterd met boter en peterselie)

Wat vind jij van oesters?


50/100
Smaakt het ? – Of niet?
Zijn jullie allemaal tevreden als je naar een restaurant bent geweest?
Was het helemaal perfect of had je nog een opmerking over de kwaliteit of bediening.
B.v. vorige week aten we ergens en hadden als voorgerecht vis en als hoofdgerecht vlees.
De (onkundige) ober pakte ons bestek en legde die terug op tafel waarbij ik hem attendeerde dat we vis hadden gehad en toen vlees zouden krijgen. Meteen nam ie het mee en kregen we nieuwe. Dus je moet ze wel af en toe een beetje sturen hier. 
Smaakt het, of heeft het gesmaakt? 
C'est très savoureux – het is erg smakelijk
C'est un délice – het is een genot
Excellant – uistekend
Je suis ravi(e) – ik ben verrukt
C'est drôlement bon – het is buitengewoon lekker
Je me régale – ik geniet
Un plaisir pour les papilles – het streelt je tong
Ça un goût incomparable – de smaak is met niets te vergelijken
Passez mes compliments au chef – brengt u mijn complimenten over aan de chef
C'était délicieux – het was heerlijk
C'est très réussi – het is erg geslaagd
C'est très tendre – het is erg zacht
C'est très juteux – het is erg sappig
C'est succulent – het is verrukkelijk
C'était très bon – het was erg lekker
C'était vraiment exquis – het was werkelijk voortreffelijk
C'etait trés spécial – het was heel apart
Of heeft het niet gesmaakt:
Ce n'est pas bon – het is niet lekker
Ce n'etait pas bon – het was niet lekker (maar dan ben je te laat)
Ça a un goût bizarre – het heeft een vreemde smaak
Beurk! – Bah!
C'est fade – het is flauw
Je n'ai plus faim – ik heb geen trek meer
C'est moyen – het is zo zo
C'est encore congelé – het is nog bevroren
C'est pas terrible – het is niet geweldig
C'est dégueulasse – het is smerig
Il faut aimer – je moet ervan houden
C'est froid – het is koud
C'est trop chaud – het is te warm
C'est dégoutant – het is echt afschuwelijk
Ce n'est pas assez cuit – het is niet goed gebakken (of gekookt)
Ça se lasse manger – het is te eten
Les portions étaient birn proportionnées – de porties waren precies goed (te weinig dus)
C'était pas mal – het was niet slecht
C'etait pas top – het was niet wat je zegt …
Dus nu weet je wat je kunt zeggen en wees eerlijk. Het heeft geen het bedrijf de hemel in te prijzen en als je de deur bent zeg je “daar kom ik nooit meer”. Het zijn ambachtelijke bedrijven, waar van alles fout kan gaan. Zoals een dure fles wijn die naar kurk smaak, daar kan de ober toch niets aan doen!

51/100
7 tips voor telefoneren met Frankrijk
Niet alles kan per e-mail. Voor wie een vakantieadres moet nabellen of onderweg een restaurant wil reserveren, is even de telefoon pakken wel zo handig. Maar hoe kom je eruit in het Frans? Check dit lijstje met fouten die je beter niet kunt maken.
tip 1 – Niet meteen jezelf voorstellen = verwarrend
Nederlanders zeggen het liefste meteen netjes hun naam als ze iemand opbellen maar vooral bij hotels of restaurants kan er dan een verwarde stilte vallen aan de andere kant van de lijn. Gebruikelijk is eerst zeggen waarvoor je belt, voordat je jezelf kenbaar maakt.
Bijvoorbeeld: “Bonjour, je vous appelle pour vérifier ma réservation/pour réserver une table…” of “J’appelle à propos de…” Pas na die uitleg zeggen Fransen hun naam tegen de receptionist of restaurateur. Of ze wachten zelfs tot de persoon aan de lijn naar hun naam vraagt. (“Oui bien sûr, votre nom Madame?”)
tip 2 – Nooit zeggen: ‘Avec…
Avec als in: “Avec Madame Pieterse!” (Met mevrouw Pieterse), dat kennen de Fransen niet.
Correct is “Madame Pieterse à l’appareil” of “Bonjour, c’est Madame Pieterse“.
tip 3 – Laat je niet gek maken door de cijfers
Als Fransen je een telefoonnummer doorgeven, dan delen ze dat vrijwel standaard op in tientallen. De woordenbrij die dan volgt is zelfs voor goed Franssprekende Nederlanders vaak een flinke uitdaging. Cinquante-huit (58) – quatre-vingt-dix-neuf (99)… Onze truc: begin meteen met het herhalen in losse cijfers, om zeker te weten dat je alles goed begrijpt. “Alors vous dîtes: cinq – huit – neuf – neuf?”
Bijna altijd gaat de Fransman in kwestie daarna door in enkele cijfers, wat veel makkelijker te volgen is.
tip 4 – Weet wat een arobase en ‘le tiret du six’ is.
En ook een e-mailadres (adresse mail) doorgeven aan de telefoon is geen makkelijke opgave. Fransen zeggen niet ‘at’ om het apenstaartje aan te geven, maar gebruiken het exotisch klinkende woord ‘arobase’ (a-roo-baze). Nog een valkuil: het zwevende of het liggende streepje. De Fransman heeft het soms schijnbaar uit het niets over een tiret du 6. Voordat je denkt waar gaat dit nu ineens over, dat is een heel gangbare manier om aan te geven dat het om het zwevende streepje gaat.
Dat staat namelijk op veel Franse toetsenborden onder het cijfer 6.
tip 5 – Verwissel de G of de J niet
Nog een vervelende bron van spraakverwarring, het spellen van letters in het Frans. De ‘e’ spreek je in het Frans uit als ‘uh’ niet als ‘ee’.
De letter W is een ‘double v’ (een dubbele v). En instinkers zijn ook de erg op elkaar lijkende G (gjee) en de J (gjie).
tip 6 – Nooit ‘iemand anders geven’
Als je toch de hulptroepen wilt inschakelen zeg dan niet je vous ‘donne’ mon mari of zoiets.
De Fransen ‘geven niemand weg’ maar gebruiken het werkwoord passer. “Je vous passe mon responsable”, “Je vous passe la réception” etc.
tip 7 – Vergeet je landnummer niet te noemen
Als je jouw eigen mobiele nummer wilt doorgeven aan een Fransman, vergeet dan niet het complete nummer te noemen.
Dus inclusief landcode (0031). Anders krijgt de beller een Franse landgenoot met jouw nummer aan de lijn…
Handige Franse zinnen voor een telefoongesprek
J’ai eu votre message. - Ik heb uw voicemail bericht gehoord.
Est-ce que je vous dérange? - Bel ik gelegen?
J’aimerais parler avec… - Ik zou graag X spreken.
Un instant s’il vous plait je prends de quoi noter. - Wacht even, ik pak iets om het op te schrijven.
Puis-je laisser un message? - Kan ik een bericht achterlaten?
A quelle heure serait-il préférable de vous rappeler? - Wanneer kan ik u terugbellen?
A quel numéro puis-je vous joindre plus facilement? - Op welk nummer kan ik u rechtstreeks bereiken?

52/100
Paddenstoelen.
Dit is een verhaal apart en voor heel veel fransozen een bijzondere lekkernij die ze zelf in het bos zoeken als het een paar dagen geregend heeft na een zonnige periode. Die vindplaats is een groot geheim.
We zijn eens mee geweest met een dorpsgenoot die ons uitnodigde te gaan zoeken. Tja, paddenstoelen. Paadje in en paadje uit en opeens riep hij: "stop, niet verder" en hij veegde wat blad weg en er kwam een veldje tevoorschijn met zwarte trompetjes. Stevige en slappe. Dat zijn "trompet de la mort" vertelde hij. "Heerlijk bij wildgerechten". We vonden er veel en ze werden voorzichten op grote platte schalen gelegd. We liepen verder en moesten over een grote, dikke oude, dode boomstam stappen. "Pas op" was het weer en dat deden we, want onder tegen de oude schors zag je een groot wit iets. "Was da?" "Pied de mouton" was het antwoord en er worden grote stukken van dit bijzonder verschijnsel opgepakt en ook voorzichtig opgeborgen. Er lag veel, wow, heb nog nooit zoiets gezien en onze gastheer vertelde dat dit wel een vaste plaats is. Wij hebben zelf een truffelveldje en de truffels vind je iedere keer op een andere plek, maar hij zei dat zulke paddenstoelen altijd op deze plaats te vinden was. Bijzonder, want je moet er wel verstand van hebben. Wat nou als ze giftig zijn of niet eetbaar. Tja, dat is de ervaring en als je het niet weet kun je altijd met een paar van die bodemvruchten naar de apotheker gaan die wijs genoeg is om je te vertellen welke nou niet of welke wél goed zijn. Alweer een ervaring rijker. En we kregen de helft mee. Berdien heeft ze uren in de oven gedroogd die later in een pot gingen en we hebben er lang van genoten, want vooral die gedroogde trompet de la mort doe je gewoon door een gerecht heen en krijgt zijn eigen smaak direct weer terug. Of je welt ze even in wat lauw water.
Geweldig, wanneer mogen we nog eens langs komen??

Maar toen ik van de week een stel champignons van ons gazon plukte en die bij de gekochte champignons van Berdien legde kreeg ik te horen dat ze die niet ging gebruiken. "Kijk dan", zei ik, "ze zien er precies eender uit, roze onderkant, zelfde vorm, lekkerrrr".
Later werden we bij de buren uitgenodigd en Berdien had van de champignons heerlijke hapjes gemaakt. Of zie van ons terrein heeft gebruikt weet ik niet, maar ze waren heerlijk. Iets van zoetzuur.
En koken is met champignons eigenlijk niet weg te denken. Ook die mooie grote coulemelle, de parasolzwam. Die bak je als een biefstuk en eigenlijk heb je er helemaal geen vlees bij nodig. Beetje zout, citroen en verse peper erop. Je moet wel opletten dat bij deze paddenstoel een kroontje op het steeltje zit die je op en neer kan bewegen, anders is het een "nepperd" en die kan niet lekker of zelfs giftig zijn. Hij lijkt wat op de portobello, de grote kastanje paddenstoel die we allemaal wel kennen uit de supermarkt. Lekker om daar iets in te doen, met kaas of een chili gerecht.

53/100
Joue de porc – varkenswangetjes

je kunt ook een gerecht van koeiewangen maken, maar die liggen alleen maar te herkouwen en gras te eten, doch die van het varken, die lust ik graag.
Vandaag op de markt 2,6 kg gescoord, want je kunt het niet altijd krijgen.
Vreemd eigenlijk, want de varkentjes gaan ook in de zomer naar de slacht.
Z
oals de naam doet vermoeden zijn ze afkomstig uit de kaakspieren van de wangen van het varken. Van de gewone die we allemaal kennen, maar natuurlijk ook van de Spaanse 'Iberico' varkentjes, die zwarte, waar ook die voortreffelijke ham van gemaakt wordt.
Het vlees is doorweven met zeer kleine zenuwen en pezen, wat de wangetjes een typische smaak geeft. Geen enkel ander stukje vlees is zo smaakvol en boterzacht!De varkenswangetjes, ook wel varkenskonen genoemd, zijn niet geschikt voor een snelle bereiding, vanwege het hoge aandeel bindweefsel.
Het vlees is
geschikt om te stoven of te koken, vooral als stoverij levert het een zeer goede smakelijke stoofpot op.

Het is niet te vergelijken met andere delen van het varken. Het vlees is sterk dooraderd met zenuwen en pezen die veel collageen bevatten en die na langzaam stoven oplossen tot gelatine. Dit levert een zeer smeuïg stukje vlees op!
Niet teveel kruiden en goed in de olijfolie aanbakken, olijfolie wordt heter dan boter, dus gebruik dát. Af en toe draaien in de braadpan en als alle zijden mooi bruin zijn voorgebakken, afblussen b.v. met bier. Alle soorten bier naar smaak zijn geoorloofd.
Dan het deksel erop en op 180 graden C. in de oven, ongeveer 3,5 uur. Je kunt het deksel het eerste uur eraf houden, maar pas op dat de wangetjes goed onder het vocht staan.
Na het bereiden laten afkoelen en portioneren in bakjes of gevacumeerd in zakken per 300 gram en dan de vriezer in.
Altijd lekker als je 's morgens niet weet wat te eten vandaag, je haalt zo'n bakje eruit en met puree of gekookte aardappeltjes, rode kool, gemengde salade of verse appelcompôte erbij is dit gerecht het lekkerst.
En zeg nou niet van “ik eet nooit varkensvlees”, dit is echt heel bijzonder, niet te vergelijken met andere producten van het varken. Bijvoorbeeld spare ribs, die eet je toch ook wel eens van de barbecue? Of lekker gemarineerde speklapjes?
Eet smakelijk.

54/100
On a faim, on a soif!
- Hongerig en dorstig!

Even iets over een ander, mijn hart slaat harder, mijn ogen worden wijder, mijn maag begint te knorren van deze rauwdouwers die op culinair gebied voor mij in de top 10 behoren. Gueuleton is een gemeenschap van levensgenieters op internet. “Levensgenieter die van lekker vet houdt! “
Eind 2013 openden ze 4 wijnbars: Agen, Royan, Pau, Nérac). Hun webserie "Terroirs de gueuletons" heeft tot doel onze smaak voor goed leven over te brengen en de kunst van het leven op ons platteland te plaatsen en voor te stellen. Je kunt hun vinden in hun 2cv die door Frankrijk reizen om levensgenieters te ontmoeten! Ze hebben ook onze kleine boerderij met zwarte varkens van Gascon, evenals een rotisserie-activiteit voor liefhebbers van gegrild vlees! 
Gueuleton brengt goede lokale jongens samen die van het leven houden! En daar wil ik ook bij horen, wanneer komen ze langs?
Kijk maar een verder op www.gueuleton.fr

Na een wijnproeverij is een lunch wel belangrijk

Na het koken gezamenlijk eten, mogen wij ook aanschuiven?

55/100
Faire chabrol:

tijdens iedere kookweek met onze gasten vertel ik dat sommige en ik Fransen nog "chabrollen".
Huh?? Was da? Neen, daar hadden ze nog nooit van gehoord, brrr ... water bij de wijn doen is een mooi spreekwoord, maar wijn bij de soep gieten?

En dan roeren en slurpen, nee ... niet met de lepel, gewoon het bord (cap) aan je mond zetten. Zo worden de laatste restjes soep ook naar binnen gegoten.
De warmte van de soep ontwikkelt de aroma's van de wijn.
Gebruik geen cru wijntjes voor deze actie, maar een gewone open wijn, die zijn minder complex.
Vooral bouillons met kip, of uien met rundvlees zijn er geschikt voor maar een dikke bonenschotel te beëindigen met een chabrol is ook een feestje.
Sommige denken dat je het moet doen omdat je in een dagmenu resto maar 1 bord krijgt. Daar gaat de soep in, het hoofdgerecht én de stukjes kaas.

Ikzelf vind dat eigenlijk niet meer kunnen en meer en meer resto's vervangen het servies ook, echter het bestek blijft altijd op de tafel liggen, ook dit vinden we een rare gewoonte, maar zijn er inmiddels aan gewend.
Heerlijk, ik doe het regelmatig, maar ik geloof dat er veel bij waren die dachten dat ik ze in het ootje namen. Maar doe het niet in zo'n resto met chic wit tafellinnen, want ondanks dat het leuk en lekker is, soms is het niet gepast.

Ik zie Emmanuel Macron al tijdens een gala met het soepbord aan zijn mond. Neeh ... dat kan niet.
Het is rond de 19e eeuw in de Perigord begonnen, het hele gezin deed eraan mee.
Er zijn zelfs verhalen waarin verteld wordt dat het "de dokter vermijdt" en "de apotheker vervangt". T'is maar dat je het weet.
Er is in NL zelfs een restaurant die de naam Chabrol heeft gekozen heeft, maar of ze "hét" daar ook doen weet ik niet.
Tot kijk, tot chabrol !!

57/100
Reste à la maison – blijf thuis !

Tja, dat doen ook, net zoals 8 maanden geleden. Dat duurde toen bijna 3,5 maand. Het vermoeden is dat het nu wat korter zal gaan duren, zou dat komen omdat het winter wordt en de zomervakantie zó belangrijk was om het weer eens te proberen.
Maar voor ons is het geen straf. Op Le Magnolia is het nu heerlijk toeven en wat een rust. Gelukkig hebben we veel zon en we hebben besloten om iedere dag 's middags warm te eten. Zelfs na 15 jaar is dit voor ons toch nieuw, maar het bevalt zeer goed. Lekker buiten in de zon, wijntje erbij en klaar is het. Je hebt de hele avond nog en het valt gelijk op dat die fles wijn niet leeg hoeft. Eén of 2 glaasjes bij het eten en dan aan de koffie. 's Avonds een kopje soep of een baguette kaas of paté.
Berdien, mijn vrouw heeft drie weken geleden in NL de laatste trede van de trap gemist toen ze naar beneden kwam en heeft haar voet verstuikt. Dus weggaan konden we toch niet. En maar goed dat we naar LDF zijn gegaan, want na drie dagen dat we hier waren, mocht er niet meer gereisd worden, precies eender wat ons in maart overkwam.
De tuin is bijna op orde, de Perzische slaapbomen, moerbei, laurier en de liguster zijn flink gesnoeid. Meer licht erin en de toppen eruit. Daarnaast 3 aanhangwagens braam uit de liguster getrokken, oef … de boompjes zuchtten van blijdschap dat die stekels eindelijk weg waren. Het blad op de paden is opgeruimd, ik wacht nog even voordat ik het van het gras haal, da's beter zeggen ze ...
De restaurant zijn gesloten en dat zal nog wel een tijdje blijven, jammer, want het zou nu zijn de leukste uitjes om samen met vrienden te lunchen. Ik hoop dat ze het redden, want reclame maken van ophalen of bezorgen doen ze niet. Ik denk dat velen de tijd pakken om wat bij te komen en/of het bedrijf wat op te pimpen. Eigenlijk vind ik dat de resto's in NL wat zakelijker zijn, wie doet helemaal niets? Heb zelfs een café voorbij zien komen die met kerstpakketten adverteert, etc.
We houden het nieuws iedere dag in de gaten, nieuwsgierig naar de uitslagen, niet alleen van de Covid, maar ook van die Muppet in Amerika die niet wilt erkennen dat ie heeft verloren.
Dus thuis blijven is het motto, om de 10 dagen de boodschappen doen. Vooral van de markten, zodat de boertjes nog dát inkomen hebben. Mooie producten, bijvoorbeeld, ik kocht vorige week 3 grote rode bieten. Ze roken ook als rode bieten, maar na ze gekookt te hebben waren ze wit van binnen. Maar de smaak was toch weer rode biet en als je het in plakken door de salade hebt gemengd, worden ze nog een beetje rose ook. Heerlijk. 
Ook heb ik bij de slager op de markt 2,5 kg varkenswangetjes gekocht, lees het maar in blog 53.
Met bier afgeblust en 5 porties van 2 gemaakt. (€ 6,50 per portie). Gevacumeerd of in de vriezer hebben we dan altijd wat reserve in huis. En Berdien maakt er van alles van, zelfs op z'n Thaïs.
De avonden zijn lang, het licht buiten is om 18.00 uur al uit en naast het schrijven van een blog af en toe en het bijhouden van de 10 Facebook groepen en 3 websites ga ik me zeker niet vervelen.
Heerlijk de open haard aan en een lange serie op Netflix kijken terwijl Berdien weer hunkert naar haar keuken en natuurlijk het huishouden, ik ben niet zo'n ramenlapper of stofzuiger, terwijl ik wel m'n best doe om haar zoveel mogelijk werk uit handen te nemen.
En jullie, houden jullie het nog 2 weken, misschien langer, vol ?
Typ het maar in een antwoord, leuk om te lezen wat andere 'lotgenoten' bezig houden.

57/100
Kadootje van de burgermeester
We zaten nog na te genieten van ons middagmaaltje dat er voor het huis iemand hard "alo, alo" riep.
'Heb jij wat besteld?' vroeg Berdien aan mij. Alles is binnen antwoordde ik.
Dus de poort maar eens opendoen en in de verte kwam een dame, die vrijwilligerswerk doet bij de mairie van Les Arques, met een flinke doos onder de arm, mijn kant op. Ik verwachtte een "bon anniversaire", maar dat zou 2,5 maand te laat zijn, dus ik liep naar haar toe.  Ik herkende haar, want tijdens vergaderingen waar ik wel eens aan mee deed, zat zij er ook bij.  Niet moeders mooiste, maar zeer vriendelijk.
Ze had een flinke doos in haar handen met allerlei opschriften die ze mij overhandigde met de vraag of alles goed bij ons was. Zeker, alles is goed bij ons en ik vroeg waarom wij dat pakket kregen. Nou, zei ze, dat komt omdat tijdens het confinement er geen lunch was met de oudsten van het dorp, wat ieder jaar in augustus grotendeels door de mairie wordt gesponsord en toen werd er bedacht dat ze toch iets moesten doen voor de 60 plussers, bij deze. Na wat gepraat over koetjes en kalfjes nam ze afscheid en ik naar binnen. "Kijk eens wat we gekregen hebben!" Een doosje met chocoladetruffels, een pot eendenpoten met bonen, eendenlever, paté, snoepjes, koekjes, etc. én een brief van de burgermeester. Leuk idee toch, om zo nog een beetje contact met elkaar te houden. Nou hebben wij niet zoveel contact met de dorpsraad, dat komt ook een beetje omdat wij een keer het seniorendiner mee hadden gesponsord en dat de tweede keer niet wilde doen, tja, dat ging ons iets te ver. De burgervader heeft ons dat wél laten merken ...  Maar dit vonden wij nou een goed idee en hebben de dorpsraad ook per mail een flinke duim gegeven van bedankt !!
Ik was vanmiddag bij de Franse buren om boodschappen af te geven en die bij een andere gemeente zitten en die waren hevig verbaasd, dat hadden nog nooit meegemaakt.
Zo merk je weer dat als je op het platteland woont, de contacten anders zijn dan in de wat grotere plaatsen.
Succes allemaal met het thuisblijven en kijk eens om je heen of er eenzame mensen zijn waar je wat voor kunt doen.