Wij zijn Vincent en Berdien van Résidence le Magnolia, welkom.
Wij bieden een plek van rust, ruimte en gastvrijheid in het hart van Zuidwest-Frankrijk tussen de rivieren Lot en Dordogne.
In 2006 kochten we dit huis en tuinpark als vakantieverblijf.
Het is een karaktervolle boerderij uit 1835, liefdevol gerenoveerd in 1985.
De linkervleugel met serre werd later toegevoegd, in een stijl die veel licht en sfeer brengt.
Toen werd ook het tuinpark gerealiseerd en werden alle bomen, panten en heesters geplant.
veranderen zijn we stap voor stap blijven bouwen aan comfort en beleving:
- in 2008 kwam de dubbele carport
- in 2008 en 2009 hebben we het bos helemaal opgeruimd en hebben we een takkenwal gemaakt van 600 meter die helemaal om het domein loopt, groot wild blijft buiten, klein wild kreeg onderdak
- in 2010 kochten we het veld en bos naast ons, zodat we nu 2ha hebben
- in 2012 was het veld en bos naast ons schoon en hadden we een grote parking en speelveld
- in 2013 hebben we met 3 !! verschillende aannemers het dak van de keuken vernieuwd
- in 2013 hebben we de keuken vergroot door het voordeur terrasje erbij te betrekken
- in 2013 hebben we alle ramen van de keuken vernieuwd van enkel- naar dubbelglas
- in 2017 een ruime buitenkeuken gebouwd, waar je ook nog kunt ontbijten - dineren
- in 2018 heeft Berdien de serre een nieuwe kleur gegeven
- in 2021 kwam er een extra buitentoilet
- in 2022 hebben wij het poolhouse gebouwd, 25 m2
- in 2023 kwam de nieuwe gas- en houtskoolbarbecue voor meer kookplezier
- in 2024 compleet hebben we een nieuw entree-hek
- in 2024 werd ook een ruim terras van 80 m² rond het zwembad geregeld
- in 2025 werd het uitzicht vanuit het zwembad naar het dal gecreëerd
- in 2025 zijn een groot deel van de ruiten van de serre vernieuwd met zonwering erin
- in 2026 is het dak van het atelier en garage vernieuwd
- Zo blijft Résidence le Magnolia zich ontwikkelen - met aandacht voor stijl, rust en natuur.
Samen
We gaan graag lunchen bij een lokaal restaurantje en in juli en augustus is er elke dag wel ergens meerdere gezellige avond-eet-markten. Daar genieten we samen met onze Franse buurtgenoten plus andere “Lotgenoten” van een biologische maaltijd in de natuur.
Ga je mee? Vous êtes bienvenue!
Over Berdien
- De keuken is het domein van Berdien, net als de kruiden- en bloementuin. Ze kookt met liefde voor onze gasten die tijdens hun vakantie bij ons aan tafel aanschuiven. Haar creativiteit zie je terug in haar schilderijen én in de kruidentuin, waar ze onder andere heerlijke pesto's maakt.
- creatief en zorgzaam
- co-creator van natuurlijke remedies
- volgt een ritme dat welzijn en seizoenen verbindt
Over Vincent
- Vincent zorgt voor het krachtige werk in de tuin. Waar het terrein ooit gesloten was, heeft hij het open gemaakt — met mooie doorkijkjes en veel zitjes om van de roest en het uitzicht te genieten. Hij moedigt graag aan over het terrein en de omgeving, helpt met buitenactiviteiten zoals de zeskamp, organiseert barbecues met een goed glas wijn, en vertelt met plezier over het domein en de streek.
- gescheiden, met een passie voor rust, ritme en natuur
- Technisch handig: duurzame energie
- Beheerder van meerdere websites en Facebookgroepen
- Auteur van het boek Invité — een persoonlijke ode aan het leven in de Lot
Lees meer over mijn boek: invité
Het leven van een Nederlandse cateraar op het Franse platteland.
Vincent & Berdien
genieten, verbinden en delen.
Levensgenieters, natuurliefhebbers
en bruggenbouwers
tussen mensen die Zuidwest-Frankrijk willen beleven.
Gastvrouw en gastheer,
je ziet ze haast niet maar zijn wel voor vragen en wensen.
Ballade van het Bos van le Magnolia
Heer van het bos van le Magnolia,
geboren waar de heuvels gaan,
waar jongens tussen beuk en braam
hun eerste hutten gebouwd staan.
Hij kende elke stam en steen,
elk pad dat langs Les Places scheen,
en hoorde 's avonds in de wind
het bos dat fluisterde als een soort.
De zon viel zacht door eikenblad,
de aarde rook naar mos en nat,
en op zijn grond, twee hectare rond,
vond elk wild zwijn een veilig gestaan.
Want hier, waar stil wonen mag,
waar reeën drinken bij de plas,
waar uilen veilig zijn in de nacht,
heeft hij het woud tot vriend gemaakt.
Een van de trof dat hij jagers op zijn pad is:
"Ga door, ga weg — ik meen het, dat
wie hier het bos tot potentiële ingrediënten is,
de wachter van dit woud aanraakt."
Ze keken op, verrassend misschien,
maar in zijn blik lag meer te zien:
geen woede, maar een oud gebod —
dat leven leven mag, zoals het moet.
Zo bleef zijn land een stille plek,
voor groot en klein, voor wijs en gek.
En Magnolias, met hart van hout,
volkomen wat hem toevertrouwd was.
En wie het bos nu binnen treedt,
voelt hoe de lucht er anders leeft:
een zachte roest, een warme onthaal,
een echo van zijn levensverhaal.
Want in dat woud, waar paden gaan,
waar licht en schaduw samenstaan,
daar woont nog steeds — onzichtbare soms —
de geest van wie het bos omarmt: Vincent